12 PIETER CAMPEE IN ZIJN LEVEN EN WERKEN GESCHETST. 



ossium piihis, die camper het eerst, en met goed gevolg, bij een levend 

 dier deed. Ook de kennis van den Doejong en van Siren lacertina werd 

 door hem uitgebreid. Dat het eerstgenoemde dier weinig overeenkomst 

 met den walrus heeft, zooals nog büffon meende, maar integendeel 

 tot de walvischachtige dieren naderde, werd door hem aangetoond. 

 In 1774 had hij gelegenheid eenen in de menagerie van den prins van 

 Oranje gestorven jongen olifant te ontleden. Slechts een kort bericht 

 hierover werd door camper zelven nog tijdens zijn leven gepubliceerd. 

 Eerst verscheidene jaren na zijnen dood werden zijne uitvoerige aan- 

 teekeningen hierover, vergezeld van twintig platen, door de zorgen 

 van zyn zoon adriaan gillis uitgegeven. 



Tot de belangrijkste van camper's ontleedkundige onderzoekingen be- 

 hooren die over het maaksel des Orang-oetangs , waarvan hij achter- 

 eenvolgens niet minder dan vijf exemplaren ontleedde. De uitgebreide 

 verhandeling , waarin hij het toen nog slechts gebrekkig bekend maaksel 

 van dit opmerkelijke, den mensch zoo nabijkomend en toch weder in 

 eenige gewichtige bijzonderheden van hem afwijkend dier beschreef, 

 verscheen in 1778. Daarin toonde hij o. a. ten duidelijkste aan, dat de 

 beschrijving, die galenus van het anatomisch maaksel van het men- 

 schelijk lichaam heeft gegeven, niet gegrond kan zijn op het werkelijk 

 onderzoek van dit lichaam, maar van dat der apen. Of, zooals camper 

 waarschijnlyk achtte, de Orang-oetang zelf naar Rome gebracht en 

 door GALENUS Ontleed is, willen wij in het midden laten. Om meer 

 dan eene reden schijnt dit te mogen betwijfeld worden, hoe vele blij- 

 ken ook CAMPER, waar hij dit beweert, evenals in vele andere zijner 

 geschriften , van zijne grondige kennis der oudheid heeft gegeven. 



Nog vermelden wij hier kortelijk zijne mededeelingen over de fossie- 

 len van den St. Pietersberg, ' waarvan hij een aantal, en daaronder 

 zeer belangrijke , in zijne verzameling had. ^ Dat hij , op het toenmalig 

 standpunt der kennis, den waren aard van het reusachtige hagedis- 

 achtige dier, den Mosasam'us , waarvan talrijke overblijfselen aldaar 

 toen reeds gevonden waren , miskende , is niet te verwonderen ; maar 

 zonderling voorzeker is het , dat hij er een soort van Cachelot {Physeter) 

 .in meende te herkennen, te meer omdat het blijkt dat hem de ge- 



' Philos. TransacHons 1786 p. II. 



' Deze maakt thans een deel uit van het museum van Teyler's stichting te Haarlem. 



