DE SATELLIETEN VAN MARS. 29 



dere (eerste) maan volgde daarna op den ITdeo, Op den 18den werd 

 de ontdekking per telegraaf medegedeeld aan de heeren alvan clark 

 AND SONS te Cambridgeport , met verzoek om met den grooten teles- 

 koop van deu Heer mag cormick, die op het oogenblik in de optische 

 werkplaats der genoemde heeren is opgesteld , de ontdekking te veri- 

 fieeren. Dit geschiedde, en zoowel de heeren clark als Prof. pic- 

 KERiNG te Cambridge (Mass.) slaagden er in , de nieuwe hemellichamen 

 waar te nemen. ' Op den lO^leu Augustus werd van de ontdekking 

 bericht gezonden aan de Smithsonian-Institution , vanwaar uit de be- 

 langrijke mededeeling haren weg naar Europa vond. In de oude we- 

 reld slaagde men er niet terstond in , de satellieten te zien. Eerst op 

 27 Augustus gelukte dit aan de heeren paul en prosper henry te 

 Parijs, die er toen in slaagden den eerst-ontdekten (astronomisch den 

 tweeden) wachter waar te nemen, doch niet dan na het verblindende 

 licht van de hoofdplaneet door een scherm onzichtbaar te hebben 

 gemaakt. 



Zooals wel te verwachten was, is reeds terstond van verschillende 

 kanten de opmerking gemaakt, dat de ontdekking der manen van 

 Mars toch niet zoo geheel onverwacht is gekomen. Zoo heeft béron 

 in zijne Physique céleste in 1867 verklaard, dat Mars eenen wachter 

 moest bezitten, ofschoon men dien nooit had waargenomen. Hij grondt 

 deze meening op de eigenaardige vlekken, die op de hoofdplaneet 

 worden waargenomen. Nog veel vroeger vermelde voltaire in zijn 

 Micromégas , histoire philosophiqiie , dat men , bij analogie redeneerende , 

 tot de conclusie moet komen, dat Mars minstens twee manen moet 

 bezitten. De redeneering door analogie is dan gebaseerd op het feit dat 

 de aarde ééne en Jupiter vier satellieten heeft, dus juist op de gron- 

 den, in het begin van dit opstel aan de nuttigheids-wijsgeeren ter 

 overweging aanbevolen. 



Eindelijk nog dit: volgens de dagbladen is iemand op het denkbeeld 

 gekomen , voor de beide wachters van Mars de namen van Turk en Rus 

 voor te stellen. Misschien is 't maar eene aardigheid, maar geheel 

 ongeschikt zijn deze benamingen zeker. Het geheel toevallige samen- 

 treffen van een' twist der volken met eene astronomische ontdekking 

 van den eersten rang is voorwaar geen feit, der vereeuwiging waar- 

 dig. Wil men aan de satellieten van Mars namen geven , die van bly- 



» Nature XVI. p. 398. 



