32 NATIJÜRKEUS TER BESTRIJDING DER ZIJDEWORM-ZIEKTE. 



groeiende moerbezieboomen overgebracht. Twee of drie takken wordeu 

 omo-even van een soort van mousselinen mouw en daarin 50 tot 100 

 rupsjes gebracht. Deze worden nu verder geheel aan zich zelve over- 

 gelaten. Alleen , wanneer het voedsel , d. i. de bladeren , begint te ont- 

 breken , worden zij in een nieuwen zak met een of meer versche takken 

 overgeplaatst. Is de laatste vervelling afgeloopen en zijn de rupsen 

 gereed zich te verpoppen, dan worden zij weder binnen's huis gebracht 

 en haar op heidetakjes of koolzaad-stroo gelegenheid gegeven zich in te 

 spinnen. 



En welke zijn nu de uitkomsten dezer wijze van kweeking? 



Gedurende de eerste jaren vaaren de rupsen lui, langzaam in hare 

 bewegingen, onhandig, zwak; zij wisten zich niet te redden en vor- 

 derden een gedurig toezicht ; windvlagen deden haar van de takken vallen 

 te midden harer eigene drekstoffen die zich in het benedenste ge- 

 deelte van den zak ophoopen; zij zagen dan geen kans om weder een 

 blad te bereiken en stierven van honger, wanneer zij niet geholpen 

 werden; dikwijls gebeurde het dat zij het blad waarop zij zaten bij 

 den steel af knaagden, zoodat dit afbrak en zij er mede naar beneden 

 tuimelden. 



Geheel verschillend gedragen zich de afstammelingen, na eenige ge- 

 neratiën. Weldra worden deze sterker, handiger, in staat om zelven 

 haar voedsel te zoeken door van blad tot blad te kruipen en , wanneer 

 zij gevallen zijn, weder naar omhoog op den tak te klimmen. Ook een 

 oud instinkt , dat aan hare voorouders eigen was , maar dat zij , onder 

 de hoede en zorg van den mensch , geheel verloren hadden , herstelt 

 zich, namelijk dat van, wanneer zij op het punt zijn te vallen, een 

 draad te spinnen en zich daaraan weder op te trekken. Voorts worden 

 de rupsen grooter, zwaarder en ook de door haar gesponnen cocons 

 hebben een grooter gewicht en leveren meer zijde. Eindelijk, de zoo 

 gevreesde ziekte is reeds na twee generatiën geheel verdwenen. 



Zoo heeft men derhalve in deze wijze van kweeking het middel ge- 

 vonden om een teelt van gezonde en krachtige zijderupsen voort te 

 brengen. De eieren, gelegd door de uit de poppen getreden vlinders, 

 zijn volkomen vrij van de kiemen der ziekte, en door op denzelfden 

 weg voort te gaan en het gegeven voorbeeld te volgen, mag men hopen 

 eenmaal van die plaag geheel en voor goed bevrijd te worden. 



HG. 



