40 OVER DE TAMME GANZEN. 



zich omringd ziet van zoovele gezonde kinderen , is zij vrolijk on ijverig 

 in het zoeken van voedsel. 



In den regel broedt de gans eens in 't jaar; daarop zijn echter uit- 

 zonderingen. Een mijner kennissen, die vroeger ganzen hield , verhaalde 

 mij dat eens een zijner ganzen gewoon was tweemaal te broeden. Had- 

 den hare jongen den ouderdom van 3 weken bereikt , dan legde zij weder 

 eieren , om daarna nog eens aan een 42- of 13tal jongen het leven te 

 geven. Ik moet er echter b^'voegen , dat die uitzonderingen zeer zeld- 

 zaam zijn. 



De jonge gansjes verlaten niet steeds allen tegelijk de schaal ; de leven- 

 wekkende warmte van de moeder heeft zich meer aan het eene dan aan 

 het andere ei medegedeeld , en zij die het meest zijn gekoesterd , ont- 

 wikkelen zich sneller dan anderen en bereiken eer de kracht om de 

 kalkschaal, die hen omsluit, te verbreken. De moeder kent haar plicht 

 en verlaat niet eer het nest voordat al de eieren, waarin zy het leven 

 van hare kinderen voelt , zijn uitgebroed. 



De eerst uitgekomene jongen worden uit het nest verwijderd en in een 

 mand te huis gebracht, en eerst dan aan de moeder teruggegeven als ook 

 de andere eierschalen door de kiekens zijn verbroken. Tot den tijd dat 

 zij uit het nest worden genomen en weder aan de moeder worden te- 

 ruggegeven, worden zij hier niet gevoederd. In België bekleedt men 

 de mand van onderen met wol, en overspant haar met linnen en voe- 

 dert hen met een dunne deeg van gekookte meel en melk, waartus- 

 schen men eenige malsche en fijn verdeelde groente mengt. Dit voede- 

 ren is hier wel eens beproefd maar nimmer gelukt, dewijl de jonge 

 ganzen voedsel weigeren. 



Veelal neemt de gent als een goede vader de zorg voor dat vroeg 

 uitgekomen getal kinderen op zich. Hij bezoekt met hen het jonge gras, 

 en nu plukken de jongen de teere spruitjes af. 



Komen de jongen tegelyk uit, dan bekommert de boer zich niet om 

 hen. Hij laat de jongen bij hunne ouders, die voortreffelijk voor hen 

 zorgen. In gure voorjaren, als er nog weinig gras is, kunnen de 

 jongen bijna geen voedsel vinden, en de dood rukt dan velen weg. Al- 

 leen worden ze te huis gehouden bij regenachtig weder, omdat dikwijls 

 ziekten bij de jongen daarvan het gevolg zijn. 



De ganzen zijn halve watervogels ; zelfs als zg volwassen zijn houden 

 zij zich op den bouwakker , of op het weiland , of op het hooiland op , 

 want daar vinden zij haar voedsel. In den eersten tijd houdt men dan 



