42 OVER DE TAMME GANZEN. 



In het oosten, in Turkije en Egypte, leven de menschen in vrede 

 met de dierenwereld. De vogels zijn niet schuw, zij ontvluchten de 

 menschen niet, omdat zij weten, dat zij van hen geen onheil hebben 

 te wachten. De Arabier beschouwt het kameel als zgn vriend. Hij spreekt 

 met hem zacht en kalm ; op een moeijelijken weg moedigt hij hem ver- 

 trouwelijk tot inspanning van zijne krachten aan ; hij belooft hem eene 

 spoedige rust, en de kameel begrijpt hem. Zijn last is niet grooter dan 

 hij in staat is te dragen. Maar in het westen is men onerbarmelijk wreed 

 voor de dieren. 



Vergeef mij deze uitweiding over de gebreken der westersche be- 

 schaving ! 



Zooals ik gezegd heb , houdt de boer de ganzen om voordeel , dat 

 hij vindt in de vederen en later in den verkoop van de ganzen zelve, 

 hetzij dan dat hij ze vooraf mest of niet. Maar om het meest moge- 

 lijke voordeel van de gans te trekken, worden de ouden vier-, de jongen 

 driemaal 's jaars wreedaardig geropt, dat is men trekt haar levend de 

 groote veeren en de slagpennen uit; alleen de kleine veeren, het dons, 

 laat men haar behouden. Dat akelige werk wordt zonder aandoening 

 verricht, hoe vreeselijk de gans ook van pijn schreeuwt. 



De eerste keer ropt men de ouden , als de jongen den ouderdom van 

 3 weken hebben bereikt , en die tijd valt in den regel in April of Mei. 



De tweede tijd van roppen der ouden valt 6 of 7 weken later; dan 

 zgn hare vederen weder tot de volle lengte aangegroeid, en nu moe- 

 ten de jongen, die nu ongeveer den ouderdom van 10 weken hebben 

 bereikt, zich aan dezelfde bewerking onderwerpen. 



De derde tijd van roppen valt weder 6 of 7 weken later dan de 

 tweede, en tusschen den derden tijd van roppen en den vierden laat 

 men denzelfden tijd verloopen, en bij beiden deelen de ouden en jon- 

 gen in hetzelfde lot. Bij het roppen voor de eerste en derde keer trekt 

 men de ouden de slagpennen uit, en de jongen op den tijd wanneer de 

 ouden voor de derde , de jongen voor de tweede maal worden geropt. 



In den regel wordt zorg gedragen dat de laatste maal roppen niet 

 later dan half October plaats vindt , ten einde een voldoenden tijd voor 

 den aangroei van de veêien te geven, voordat de winter weder invalt. 



Het is aan te prijzen om de ganzen, na iedere ropping, twee of 

 drie dagen op te sluiten, opdat het vel, dat zoo verschrikkelijk veel 

 geleden heeft, tijd hebbe zich te verharden, voor dat zij weder aan 

 den invloed van lucht en water worden blootgesteld. 



