IETS OVER DARWINISME. 47 



"vereeniging van individu's , die nit elkander voortgesproten of van 

 "eene en dezelfde plant afkomstig zijn , als ook van dezulken die daarop 

 "evenveel , als zij zelveu onder elkander, gelijken". Schrijven wij in de 

 plaats van plant, dier, dan hebben wij zijne bepaling van eene dier- 

 soort. Anderen stellen bovendien den eisch dat zoodanige individuen 

 van planten of dieren aan andere dergelijke planten of dieren het aan- 

 zijn kunnen geven en deze afstammelingen hetzelfde vermogen bezitten. 

 Nog anderen eischen dat het nakroost aan de voorouders gelijk zal 

 zijn. Uit deze meeningen volgt dat het begrip van "soort" eene pasmunt 

 is , waarvan men de waarde bekend onderstelt , maar die niet te min in 

 dat opzicht zeer variabel is al naarmate van dengene , die haar gebruikt. 



Zooals ik zeide , velen noemen als kenmerk eener soort de gelijkheid 

 van het nakroost aan het voorgeslacht. Dit doet de vraag rijzen: Is 

 het nakroost wel aan het voorgeslacht gelijk ? En ziedaar de twistappel. 



Op welk gebied van wetenschap heeft de godsdienst, of wat daar- 

 voor gehouden werd , haren invloed niet doen gelden ? Ook op dit ter- 

 rein. Beuwen lang gold onbetwist als waarheid dat de bestaande plant- 

 en diersoorten als zoodanig waren geschapen en hiermede do onveranderlijk- 

 heid van hunne kenmerken. Het scheppingsverhaal besliste de kwestie , en 

 geen andere meening werd vernomen. Het is hier de plaats niet om 

 de waarde van dat verhaal te beoordeelen , noch de oorzaken na te 

 gaan waarom het in onze dagen bij velen zijn gezag heeft verloren. 

 Veler beschouwingen over de betrekkingen van den Oneindige tot het 

 eindige, van den Schepper tot het geschapene worden niet bevredigd 

 door dat verhaal , velen ontkennen dat onmiddellyk inwerken van den 

 Schepper. Bij deze laatsten moest wel de vraag oprijzen: "indien de 

 dier- en plantsoorten niet door God onmiddellijk geschapen zijn, van 

 waar komen zy dan?" Dat was geen theologische haarkloverij , maar 

 eene natuurwetenschappelijke vraag. 



Dat was niet op te lossen door spitsvondige wijsbegeerte , maar door 

 de studie der natuurvoorwerpen. Aan den mensch wordt daarbij niet 

 in de eerste plaats gedacht. Dat wij daarbij tot de bron van oorsprong 

 zullen opklimmen , wordt door niemand geloofd. Darwin nu is noch de 

 eerste noch de ecnige , die getracht heeft aan de natuur een antwoord 

 op deze vraag te ontlokken ; geoffroy de st. hilaire , lamarck , russell 

 WALLAGE, CARL voGT, HacKEL en talrijke andere beroemde mannen 

 hebben zich met de vraag over het ontstaan der verschillende dier- 

 en plantvormen bezig gehouden. Door darwin echter is deze zaak po- 



