IETS OVER DARWINISME. 49 



meestal van onderen gezwollen , meer naar boven draadvormig, en eindi- 

 gende in een knopje of bundel baren. De gele in knopjes eindigende draden 

 zijn meeldraden, en de knopjes bevatten stuifmeel , de meer flescbvormige 

 organen zijn stampers : te samen zijn zij de belangrijkste deelen der bloem. 

 Geraakt tocb een stuifmeelkorrel op het knop- of haarvormige deel van den 

 stamper, dan is daarmede de mogelijkheid gegeven, dat de in het 

 onderste deel van den stamper aanwezige eitjes tot ontwikkeling ko- 

 men, d. i. in zaden veranderen. G-eraakt nu in onze tuinen een stuif-, 

 meelkorrel , b.v. van een snijboon , op den stamper eener in de nabij- 

 heid groeiende princesseboon of bruineboon, dan ontstaan daaruit vruch- 

 ten en zaden , die in hunne eigenschappen het midden houden tusschen 

 de vruchten en zaden van elk der planten, die tot hun ontstaan 

 aanleiding gaven. Wat meer zegt , wij kunnen de zoo verkregen eigenschap- 

 pen meer of minder bestendigen. Even zoo zijn al onze fijne appel- 

 soorten afstammelingen van een zelfden wilden appel ; de eigenschappen 

 van den laatsten zijn door kweeking veredeld , en men heeft die weten 

 te bestendigen. Dat zijn nu twee inderdaad zeer belangrijke verschyn- 

 selen. In het eerste hebben wij het geval , dat twee werkelijk verschil- 

 lende planten te samen het aanzijn geven aan een derden plantenvorm. 

 In het tweede hebben wij het ])ew'ijs , dat niet steeds de kinderen aan 

 de ouders gelijk zijn. Die voorbeelden kunnen met talryke andere 

 vermeerderd worden, ook uit het dierenrijk. Een hengst en eene ezelin 

 kunnen te samen een levend jong voortbrengen. Al zijn deze jongen 

 nu ook in den regel onvruchtbaar, zoo is dit geenszins bij al de 

 zoogenaamde bastaarden het geval , en zulks te minder naarmate de 

 diersoorten , waaruit zulk een dier zijn oorsprong nam , lager bewerk- 

 tuigd waren. Zal echter de bevruchting tusschen twee individuen va,n 

 verschillende soorten tot stand komen, dan moeten die planten of 

 dieren verwant zijn, dat wil zeggen, eene zekere eenheid in maaksel 

 vertoonen. Paring en bevruchting zijn b.v. wel mogelijk tusschen een 

 hengst en eene ezelin , tusschen hazen en konynen , maar niet tusschen 

 een stier en eene merrie , en het stuifmeel van dennen moge op den 

 top van den stamper eener roos vallen, er zal geen zaadkorrel der 

 roos door tot rijpheid geraken. 



Even als al onze verschillende appelsoorten van ééne soort afkom- 

 stig zijn , zijn ook al onze duivenrassen waarschgnlijk afkomstig van 

 ééne moedersoort, de rotsduif. En welk een verschil er bestaat tus- 

 schen de engelsche postduif, den kropper, het pauwtje en zoovele an- 



4 



