52 lÈTS OVER DARWINISME. 



de ontwikkeling der spieren in de voorste ledematen moet dus toene- 

 men: kortom al die kenmerken, die eerst bij enkele individuen sterker 

 ontwikkeld zijn en hun voordeel aanbrengen, moeten langzamerhand 

 sterker uitgedrukt en blijvend worden. De keuze dus, die wij bg tamme 

 dieren doen, doet de natuur bij de wilde. Dit is het wat darwin na- 

 tuurkeus noemt. 



Ook bij de planten zijn de in het wild groeiende soorten aan verandering 

 blootgesteld. In ons vaderland groeien verschillende soorten van Ruhus 

 (Braambessen, Frambozen) in het wild, welker bepaling, wegens de vele tus- 

 schenvormen verre van gemakkelijk is : deze tusschenvormen zijn als 

 bastaarden van die , welke als eigene soorten worden beschouwd , aan 

 te nemen, maar juist de bepaling van hetgeen soort en bastaard is 

 te noemen veroorzaakt de moeielijkheid. 



De natuurkeus oefent ook op den mensch invloed uit. In onze dagen 

 vernemen wij nu en dan gevallen van hoogen ouderdom , en zeer dikwijls 

 zijn de mannelijke individuen veteranen. Van waar dit? Steekt een 

 hooge ouderdom in het soldatenpak? Neen, maar in het begin dezer 

 eeuw was de geheele jongelingschap van Europa onder de wapenen. 

 Afgezien van degenen, die vielen door lood en staal, bezweken dui- 

 zenden als slachtoffers van vermoeienis , ziekten en ellende : een strijd 

 dus noodlottig voor het individu. Maar de overblijvenden waren de 

 sterkeren: vandaar hun lang leven. Duurde nu zoodanige oorzaak eeu- 

 wen lang voort, en konden die sterkeren hun geslacht voortplanten, 

 dan zou wel is waar het aantal menschelijke individuen verminderen, 

 maar het menschelijk geslacht zou sterker worden en een hoogeren 

 gemiddelden levensduur bereiken door natuurkeus. 



De slotsom van dit alles komt hierop neer: de natuur zorgt wel 

 voor een diersoort, maar niet voor het individu. 



Wat hier gezegd is van een soort en van de individuen tot die soort 

 behoorende, geldt ook hoewel in mindere mate voor een individu en 

 de organen van dat individu; die organen toch kunnen wel verzwak- 

 ken, maar niet te niet gaan. Denk u een man welgeschapen met ge- 

 zonde armen, maar die door de eene of andere omstandigheid den linkerarm 

 zeer zelden gebruikt: zal die arm wel krachtig zijn? Wat dunkt u 

 van 't mooie handje onzer kinderen en onze welvoegelijkheid , die de 

 rechterhand bevoorrecht? Wandel van daag gedurende twee of drie 

 uren en gij zijt vermoeid , maar doe het eens dagelijks gedurende eeni- 

 gen tijd : de spieren , die bij het loopen ingespannen worden , zullen zich 



