IETS OVER DARWINISME. 55 



zooals de tepels der mannelijke zoogdieren , alsmede de sngtanden der her- 

 kauwende dieren, die nooit door het tandvleesch komen; of zij bewij- 

 zen zoo weinig dienst aan hun tegenwoordige bezitters , dat wij niet 

 kunnen vooronderstellen, dat zij onder de tegenwoordig bestaande 

 voorwaarden tot ontwikkeling zgn gekomen. "Wordende organen in- 

 tegendeel , hoewel niet geheel ontwikkeld , zijn voor hunne bezitters 

 van groot nut en voor verdere ontwikkeling vatbaar. Van deze orga- 

 nen nu worden bij den mensch niet weinige aangetroffen". Men merkt 

 vooral bij paarden het vermogen op om hunne huid te doen trillen. 

 Overblijfselen van een dergelijke spier als waardoor bij deze dieren 

 die beweging wordt voortgebracht, vindt men in werkzamen toestand 

 in verschillende deelen van ons lichaam b. v. op het voorhoofd. Darwin 

 deelt een voorbeeld mede, hem door decandolle bekend geworden , van 

 ongewone ontwikkeling van dit vermogen, zoo verre gaande en zoo 

 krachtig ontwikkeld , dat de persoon bg wien het voorkwam , toen hij 

 jong was , alleen door de samentrekking van spieren onder de sche- 

 delhuid gelegen, verscheiden zware boeken van zijn hoofd kon werpen. 

 Het opmerkelijkste was , dat dit vermogen in die familie erfelijk is. 

 Een neef in den zevenden graad in een ander deel van Frankrijk bezat 

 hetzelfde vermogen. Terwijl vele dieren de ooren kunnen bewegen , zijn 

 de spieren daartoe noodig bij den mensch niet ontwikkeld ; maar hierop 

 bestaan uitzonderingen. Aan het oor zelf komt nog eene merk- 

 waardige bijzonderheid voor. Wanneer men met den vinger het naar 

 binnen gevouwen deel van den rand van het oor aanraakt, bemerkt 

 men aan de binnenzijde een klein uitstekend puntje. Volgens darwin 

 zouden onze verre stamouders gepunte ooren hebben gehad , even als 

 de dieren , en zou dit puntje daarvan een overblijfsel zijn. Evenzoo vindt 

 men aan den binnenhoek van het oog een overblijfsel van het bij de vogels en 

 vele zoogdieren voorkomende derde ooglid. Men kan dit gemakkelijk waar- 

 nemen, wanneer men zich voor iemand plaatst en deze dan met het rechter- 

 oog in rechtsche richting ziet. Zoo ook vindt men zelfs bij het nog 

 niet geboren wicht sporen , die op later leeftijd verdwijnen. De men- 

 schelijko foetus — onverschillig van welk geslacht — is in het gelaat 

 na de vgfde maand geheel bedekt met fijn wollig haar; zelfs voorhoofd 

 en ooren zgn er mede bezet, maar de palmen der banden en de voet- 

 zolen zijn kaal. Deze voor de geschiedenis van den mensch belangrijke 

 bijzonderheden kunnen met talrijke andere van meer anatomischen 

 aard worden vermeerderd , en al ontbreken er ook nog vele schakels in 



