IETS OVER DARWINISME. 57 



eerst ruw bewerkte voorwerpen van steen ; later zijn deze voorwerpen 

 gepolijst; nog later vindt men allerlei wapenen, gereedschappen en 

 werktuigen van been, ja zelfs afbeeldingen van dieren, als bewijzen 

 dat de mensch zich met de graveerkunst begon bezig te houden. 



Samenvattende wat de geologie , de anatomie , de morphologie om- 

 trent den mensch leeren of waarschijnlijk maken, zegt darwin: "De 

 vroegere voorouders van den mensch waren ongetwijfeld eens geheel 

 met haar bedekt , terwijl beide seksen baarden bezaten ; de ooren waren 

 puntig en konden bewogen worden ; en hunne lichamen waren voor- 

 zien van een staart, die de daartoe behoorende spieren bezat. Hun 

 ledematen en lichaam werden ook in beweging gebracht door vele 

 spieren , die tegenwoordig slechts nu en dan op nieuw verschijnen , 

 maar bij de apen normaal voorkomen. Te oordeelen naar de plaatsing 

 van den groeten teen bij den foetus , was de voet een grijporgaan , 

 en onze voorouders hadden ongetwijfeld de gewoonte van in de boo- 

 me'n te leven en bewoonden een of ander warm boschrijk land. De 

 mannetjes bezaten groote hoektanden en gebruikten die als geduchte 

 wapenen." Konden wij dus den stamboom geheel en al opmaken , dan 

 zouden waarschijnlijk de apen onder de dieren onze naaste verwanten zijn. 



Wij behoeven ons waarlijk over de ons toegeschreven afkomst niet 

 verheerlijkt te gevoelen. Maar in dit gevoel van teleurstelling schuilt 

 zeer veel van de opgeblazenheid van den parvenu tegenover zijne min- 

 deren. Want wij schatten de dieren wat al te laag en ons zelven wat 

 al te hoog , en zóó wordt de afstand veel grooter gemaakt dan hij in- 

 derdaad is. Wel is waar, men noemt den mensch "nietige worm", maar 

 deukt daarbij veeleer aan zijn buurman dan aan zich zelf. En dezelfde 

 lieden, die den mensch een worm gelijk achten, spreken straks in één 

 adem van den mensch geschapen naar Gods beeld en stellen hem in 

 staat God gelijk te worden. De nietige worm wordt dus aan God ge- 

 lijk, en men kan hen dus niet beschuldigen van een te gering denk- 

 beeld van eigen grootheid. Volgens diezelfde lieden hebben de dieren 

 alleen instinct, waarbij zij liefst de nadere bepaling van dat woord 

 schuldig blijven. Dat de dieren talrijke eigenschappen, goede zoowel 

 als kwade , haat en liefde , schoonheidsgevoel , overleg , edelmoedigheid , 

 vrees, een zekere mate van bewustzijn van goed en kwaad, hebzucht, 

 en talrijke andere meer, waarvan den lezers van dit tijdschrift dik- 

 wijls zulke sprekende voorbeelden zijn medegedeeld, met ons gemeen 

 hebben, wordt heel eenvoudig geignoreerd. 



