84 IETS OVER TNSEKTEN. 



die den mensch aantrekken, terwijl de kruipende dieren in veler oog 

 iets afstootends hebben. De insekten eindelijk komen niet eens in 

 aanmerking. Kevers worden , indien men hen op de wandeling ontmoet , 

 doodgetrapt ; rupsen ondergaan 't zelfde lot ; vlinders laat men vliegen , 

 soms, ja, staat men verbaasd over de prachtige kleurschakeeringen, 

 doch daarmede houdt ook alles op. 



Geen wandelaar , of hij moet bepaald entomoloog zijn , zal een tor 

 van den grond opnemen, om hem nauwkeuriger te beschouwen. 



De aardigheid van kinderen om rupsen te laten "uitkomen", is bloot 

 een kinderspelletje. En toch moest 't meer zijn dan dit; 't moest zijn 

 om de natuur in haar wondervolle werkingen na te gaan ; doch hiertoe 

 schijnt zij in veler oog niet belangrijk genoeg te zijn. 



Om die antipathie tegen de insekten te verminderen , of liever om , 

 zoo als ik hoop, deze in belangstelling te doen veranderen, verzoek ik 

 den lezer de volgende bladzijden met toegevendheid te lezen. 



Insekten of gekorven dieren hebben tot algemeen kenmerk dat hun 

 lichaam uit verschillende (en wel drie) hoofddeelen bestaat, namelijk 

 de hop^ het borststuk en het achterlijf. Hun ledematen (pooten, sprie- 

 ten , voelers) bestaan uit eenige geledingen en naar 't aantal hiervan onder- 

 scheidt men , vooral bij de kevers , de verschillende geslachten en soorten. 



Gewoonlijk zijn de insekten in het bezit van samengestelde oogen, 

 d. w. z, zoodanige waarvan 't hoornvlies uit verschillende facetten of len- 

 zen bestaat. Bovendien komen bij velen nog enkelvoudige oogen voor. 



Zij halen adem door tracheeën of luchtbuizen, welke, als alle harde 

 deelen der insekten, uit chitine of hoorustof bestaan, en die op verschil- 

 lende plaatsen van het lichaam uitmondingen hebben. Deze uitmondin- 

 gen zijn o. a. met 't bloote oog zeer goed waar te nemen aan de 

 zijden van de groote wilgenrups {C'ossus ligniperda) of aan die van de 

 Liguster-vlinder {Sphinx Ligustri). 



De meeste insekten ondergaan eene gedaantewisseling of metamor- 

 phose. Hierbij willen wij even stilstaan. 



De meeste hoogere dieren komen hetzij uit een ei, hetzij door het 

 moederdier geworpen, in volkomen toestand ter wereld en ondergaan 

 dan geen groote veranderingen , die van den groei en de kleursverande- 

 ringen achterwege gelaten. Bij de insekten echter onderscheiden wij 

 drie levenstijdperken en wel die van masker (larva) , pop {nympha of 

 pupa) en volkomen insekt {imago of insectum declaratum). 



