92 IETS OVER INSEKTEN. 



middelen in vergelijking komen kan met het middel dat de natuur 

 zelve aangewend heeft. Varkens en hoenders , naar de bosschen gedre- 

 ven , voeden zich met de rupsen en poppen ; groote hoopen mos, waarin 

 zich vele poppen bevonden, werden verwijderd; het grootste gedeelte 

 echter werd door de sluipvlieg verdelgd. 



Hebben wij tot nu slechts die insekten besproken , welke met betrek- 

 king tot tuin- of landbouw, dus tegenover het plantenrijk schadelijk 

 zijn, ik wil nu nog eenige vermelden, welke evenzeer onder de scha- 

 delijke insekten moeten gerekend worden en wel tegenover het dieren- 

 rijk. Ik bedoel de horzels (Oestridae). Deze insekten die, ten minste 

 bij naam , bij alle lezers bekend zullen zijn , behooren tot de orde der 

 tweevleugeligen en zgn vooral merkwaardig om de wijze waarop de 

 gedaantewisseling plaats heeft. Als larven leven zij namelijk in de 

 maag of in andere deelen van het lichaam van plantenetende dieren , 

 als paarden , ezels , runderen , schapen , kameelen , herten enz. 



Men onderscheidt de horzels, naar het dier waarop zij leven , in drie 

 soorten, paardenhorzels (Oestrus equi, naar equus : paard), runderhor- 

 zels (O. hovis naar hos : rund) en schapenhorzels (O. ovis naar ovis : schaap). 

 Het eerstgenoemde insekt legt zijn eieren tusschen de haren van het 

 paard en wel voornamelijk op die plaatsen , die het dier met den bek 

 bereiken kan, daar 't het doel van de horzels is, dat de larven in de 

 maag komen. Het paard namelijk, dat door likken het jeuken dat de 

 larven veroorzaken tracht te doen ophouden, brengt ze in den mond 

 en zoo komen zij door den . slokdarm in de maag. 



Hier gekomen , zetten zij zich door twee aan den mond geplaatste 

 haakjes vast en voeden zich met een etterachtige stof, die zij verkrij- 

 gen uit gaatjes welke zij in den maagwand boren. Het aantal larven 

 dat zich op die wijze in de maag kan bevinden , bedraagt soms tot 

 zeshonderd. De nadeelige gevolgen , die het aanwezig zijn van dergelijke 

 larven voor het paard heeft, bestaan hoofdzakelijk hierin, dat zij het 

 slikken moeielijk maken , benauwdheden veroorzaken en, als zij den maag- 

 wand doorknagen , het dier doen sterven. Na bijna een jaar in de maag 

 te zijn geweest, laten de larven eindelijk los, verlaten met de onbruik- 

 bare stoffen het lichaam en .verpoppen in den grond. De gedaantewis- 

 seling heeft dan verder op de gewone wijze plaats. 



De runderhorzels leven niet in de maag der koeien, maar de larven 

 dringen onder de huid door en veroorzaken builen , welke naar 't schijnt 

 voor de runderen geen nadeelige gevolgen hebben. Zij leven, even als 



