Iets over insekten. 93 



de paardenhorzels, van den etter die door het in de huid dringen ge- 

 vormd wordt. 



De schapenhorzel eindelijk legt haar eieren in de neusgaten van het 

 schaap ; de larve kruipt op tot in de voorhoofdsholte en voedt zich 

 met het, door haar aanwezigheid, gevormde slijm. Volwassen gewor- 

 den, verlaat zij het dier langs denzelfden weg en verpopt in den grond. 



Opmerking verdient het, dat de schapen zich tegen de aanvallen van 

 hun vijanden trachten te vrijwaren, door het opwerpen van zand of door 

 het verbergen van den neus in den grond. 



Gewoonlijk echter ontkomen zij aan de horzel niet , die van een gunstig 

 oogenblik gebruik maakt, om haar eitjes in de neusgaten te leggen. 



Hiermede heb ik zoowel eenige nuttige als schadelijke insekten be- 

 handeld. Zeide ik in den aanvang dat zij over 't algemeen meer goed 

 doen dan men oppervlakkig denkt, zoo is het uit de bovenstaande 

 regels gebleken, dat de schade die zij kunnen aanrichten nog ontzet- 

 tender zijn kan. 



Mocht in 't algemeen, ook door het lezen van dit opstel, de belangstel- 

 ling voor de klasse der insekten wat grooter worden, en mocht me- 

 nigeen het leven dezer dieren in de natuur zelf na willen gaan, dan 

 is voorzeker een mijner hoofdwenschen vervuld. 



