cailletet's en pictet's pkoeven. 137 



waterstof een gedruisch als hagelkorrels , die tegen den grond vallen , 

 en het fluiten veranderde in een gesis, dat veel geleek op dat van een 

 stuk natrium, dat in water is geworpen. Bijna dadelijk werd de uit- 

 strooming intermitteerend , en men voelde schokken in de kraan , tel- 

 kens als er gas uittrad. Bij de eerste uitstrooming daalde de drukking 

 van 650 tot 370 atmosferen. Na sluiting der kraan daalde ze gedu- 

 rende verscheidene minuten tot 215 atmosferen, steeg daarna langzaam 

 tot 225, en werd toen weer constant. De kraan werd toen geopend; 

 maar de straal stroomde met tusschenpoozen uit, zoodat het duidelijk 

 was, dat de waterstof in de buis was bevroren. Dit werd nader aan- 

 getoond door de werking der pompen te laten ophouden en dus ook 

 de afkoeling te verhinderen ; toen kwam al de waterstof achtereen er uit. 



Gedurende meer dan een kwartier kreeg pictet opeenvolgende uit- 

 stroomingen van waterstof. De nevel, die door het ontspannen van 

 het gas bij het begin der proef werd voortgebracht , daalde tot op den 

 grond , maar hield geheel op , zoodra de straal intermitteerend werd , 

 wat met de vastwording der waterstof in de buis saam viel. 



Bij eene volgende proef hoopte pictet de dichtheid der vloeibare 

 waterstof te kunnen bepalen. 



