VERVALSCHING VAN LEVENSMIDDELEN. 155 



Aan dit onderwerp wensch ik eenige bladzijden te besteden. 



Ik hoop , dat het mij gelukken zal , mijn lezers te doen inzien , dat 

 het geen zucht naar nieuwigheden is , die gedurende den laatsten tijd 

 velen de pen doet opvatten om de wenschelijkheid te betoogen , dat er 

 strenge wetten mogen worden uitgevaardigd tegen de vervalsching der 

 mondbehoeften. 



Gezondheid is de grootste schat , ziedaar een spreekwoord , van welks 

 onomstootelijke waarheid iedereen zoo zeer doordrongen is, dat het 

 zich bij de geringste ongesteldheid van ons zelven of van familiebe- 

 trekkingen of kennissen aan onzen geest opdringt. Maar wanneer we 

 ons wel bevinden, of niet in aanraking met zieken komen, besefifen 

 we die waarheid dikwijls maar al te weinig. Terwijl ons lichaam ge- 

 zond is, lijdt onze geest vaak aan een beklagenswaardige ziekte, en 

 die ziekte heet zorgeloosheid. Iedereen is overtuigd, dat zijn lichaam 

 door de spijzen en dranken, die hij gebruikt, in stand moet worden 

 gehouden , en toch bekommert hij er zich in den regel weinig om , of 

 hun gehalte wel zoodanig is, dat hem daarvan geen kwaad kan over- 

 komen; wanneer hij voor de waren slechts den gewonen prijs betaalt, 

 en deze geen ai te verdacht uiterlijk hebben, dan vertrouwt hij op de 

 eerlijkheid van den leverancier en laat violen zorgen. Zorgeloosheid bij 

 't inkoopen der meest noodzakelijke levensmiddelen heerscht sinds jaar 

 en dag in bijna alle huisgezinnen, en laat de handen ruim aan gewe- 

 tenlooze knoeiers , voor wie geld verdienen de hoogste zaligheid is , 

 al geschiedt het ook ten nadeele van de gezondheid hunner medebur- 

 gers. Zorgeloosheid , gevoed door een verkeerde zucht tot bezuiniging , 

 zit dikwijls voor in diakoniehuizen en armengestichten, in weeshuizen 

 en kostscholen, en helaas! zorgeloosheid beheerscht ook tot hiertoe de 

 regeering van zoo menig land, wier eerste plicht het is, voor de be- 

 langen en dus ook zeer zeker voor de gezondheid van alle onderdanen 

 te waken. 



Laten we thans eens nagaan , of we inderdaad reden hebben , ons be- 

 zorgd te maken over de vervalschingen , die bij de bereiding der levens- 

 middelen plaats grijpen ; of we recht hebben te vreezen , dat de ge- 

 zondheid der maatschappij er op den duur onder lijden zal; of we 

 waarlijk niet te veel eischen, als we er op aandringen, dat de hooge 



