VERVAL.SCHING VAN LEVENSMIDDELEN. 173 



der verschillende theesoorten grootendeels af hangt van de wijze, waarop 

 men de bladeren droogt. De bladeren , die de groene thee moeten op- 

 leveren , worden snel , die , welke tot bereiding der zwarte thee moeten 

 dienen , langzaam gedroogd. De geur wordt er dikwijls op kunstmatige 

 wijze aan medegedeeld door de bloesems van -verschillende planten; deze 

 worden echter niet met de thee vermengd , maar eenvoudig gedurende 

 eenigen tijd er bij gelegd. 



Waar men zoo alles in 't werk stelt om den geur zoo aangenaam 

 mogelijk te maken , daar kan men niet anders verwachten , dan dat men 

 ook zooveel mogelijk zijn best zal doen om het uiterlijk der thee te ver- 

 fraaien. Vooral de groene thee maakt een voorwerp van de meest nauw- 

 lettende zorg der Chinezen uit. Vroeger werden de bladeren onder 't 

 roosten in een mengsel van Berlijnsch blauw en gips gerold ; thans ge- 

 bruikt men indigo en helaas! ook wel de blauwe vloeistof , die ontstaat 

 wanneer men koperoxyde met salmiak vermengt. 



Fortune , die de theebereiding in China nauwkeurig heeft bestudeer i , 

 verhaalt omtrent het kleuren 't volgende: "De opzichter wierp van t;i ' 

 tot tgd een zekere hoeveelheid Berlgnsch blauw in een porseleinen koi>: ^ 

 die veel op een vijzel geleek , en stampte dit vervolgens fijn. Teve . •: 

 brandde men een zekere hoeveelheid gips in een vuur van houtskole , 

 en daarop werd de thee dan geroost. De gips werd na korten tijd uit 

 het vuur genomen , was dan brokkelig , en werd nu ook tot poeder 

 gestampt. Dan werden de twee poeders onder elkaar gemengd , zoodanig 

 dat het mengsel bestond uit 57'',„ gips en 43% Berlijnsch blauw; 

 het lichtblauwe poeder was dan voor 't gebruik geschikt en werd ge- 

 durende de laatste roosting in de thee gestrooid. Zoodra het poeder er 

 in was, wierpen de werklieden de bladeren met beide handen snel door 

 elkaar, om de kleurstof zoo gelyk mogelijk te verspreiden. Op 14 kilo- 

 gram thee ging ongeveer 1 hectogram kleurstof. De handen der arbei- 

 ders zagen dan geheel blauw. Ik kon niet nalaten te denken, dat, ajs 

 er liefhebbers van groene thee bij die bewerking tegenwoordig waren 

 geweest, hun smaak wel eenige wijziging en verbetering ondergaan zou 

 hebben." 



Eens vroeg een Engelschman te Shanghae aan eenige Chinezen , waarom 

 ze dan toch de thee verfden, en of ze niet beter zou zijn, als ze niet 

 geverfd werd. Zij kwamen er rond voor uit , dat de thee slechter wordt 

 door de kunstmatige kleuring , en verhaalden , dat ze zelven ook nooit 

 van deze thee dronken. "Wij meeuen echter opgemerkt te hebben," 



