LAGERE ZWAMMEN EN INFECTIEZIEKTEN, 



Dr. D. LUB ACH. 



De vraag naar den eigenlijken aard der stoffen, die infectieziekten 

 doen ontstaan , heeft ten allen tijde de geneeskundigen , de physiolo- 

 gen en de natuurkenners in het algemeen bezig gehouden. Van welken 

 aard zijn toch de smetstoffen (contagiën) die, uitgaande van een lijder 

 aan eene besmettelijke uitslagkoorts (pokken, roodvonk, mazelen enz.), 

 of aan cholera of typhus , in staat zijn een ander dezelfde ziekte te 

 doen krijgen, — en die andere stoffen, welke, buiten het levend orga- 

 nisme , in den bodem b. v. van zekere landstreek , ontstaan , en ge- 

 woonlijk miasma geheeten , een ziekmakenden invloed op dat organisme 

 uitoefenen ? Hoe ontstaan zij ? Hoe werken zg ? Op welke wijze bren- 

 gen zij ziekte te weeg? 



Ik zal niet alle pogingen vermelden, die gedaan zijn om deze vragen 

 op te lossen. Slechts de volgende verdienen op het tegenwoordig stand- 

 punt der wetenschap en om den innigen samenhang dien zij onder 

 elkander hebben, zulk eene vermelding. 



Er waren er, die in de contagiën en miasmen zagen: scheikundige 

 producten van ''bederf", — van gisting of rotting, 't zij geboren in 

 de ons omgevende natuur uit van leven beroofde dierlijke of plant- 

 aardige organismen , 't zij in het levend menschelijk of dierlijk lichaam 

 zelf. Deze opvatting vond haren steun in de uiterst geringe hoeveel- 

 heid 't zij van een miasma, 't zij van een contagium, dat voldoende 

 is om het levend lichaam te besmetten. Vooral bij de contagiën liep 



