188 



LAGERE ZWAMMEN EN INFECTIEZIEKTEN. 



entegen van ontbinding en verraolming ( Verwesung , Vermoderung) , be- 

 werken de splijtzwammen de eigenlijke rotting. Zij zetten de eiwit- 

 stoffen in talrijke verbindingen (leucine, tyrosine, vluchtige vetzuren, 



amin everbindingen , zwavelwaterstof, 

 koolzuur), en het ureum , onder opne- 

 mingvan water, in ammoniak en kool- 

 °° zuur om. Suiker zetten zij om in melk- 

 zuur , dit in boterzuur , — of zij ver- 

 anderen de suiker in een gomachtig 

 slijm, de oorzaak van het zooge- 

 naamde "lang" worden van den wijn. 

 Zij veranderen glycerine in butyl- 

 alkohol , boterzuur enz. , en boven- 

 dien kunnen onder haren invloed nog 

 Verschilleude vormen van splijtzwammen of ^g^igerlei bittere, Scherpe en wal- 



gingwekkende stoffen ontstaan. Zij 

 ontkleuren sommige kleurstoffen , 

 doch vormen ook kleurende verbin- 

 dingen, b. V. in zetmeelhoudende voedingsmiddelen. * Eindelijk kunnen 

 zij ook , evenals de stuifzwammen , wijngeest tot azijnzuur oxydeeren. 

 Evenals de stuifzwammen, scheiden voorts de splijtzwammen opge- 

 loste stoffen af, die als "fermenten" bekend zijn. Het ferment der splijt- 

 zwammen zet de niet voor gisting vatbare rietsuiker in druivensuiker 

 en vruchtsuiker , — zetmeel en cellulose in druivensuiker om , en lost 

 gestremd eiwit en andere onoplosbare albuminaten op. Op die wijze 

 kan door de werking van splijtzwammen melk de wijngisting onder- 

 gaan ihumis) , hout rotten , vochtig brood door melkzuurvorming zuur 

 worden, onoplosbare eiwitstoffen tot amoniakale rotting overgaan. 



Op de vraag : of de schimmel-, stuif- en splijtzwammen wellicht door 

 teeltwisseling ontstaande generatievormen van ééne en dezelfde zwam 

 zijn % meent NaoELi ontkennend te moeten antwoorden. Maar tevens 



Bacteriën , bij zeer sterke vergrooting {^^^^!{). 



1. Sarcine, 2. Bacterium, 3. Vibrio, 



4. Spirillum. 



* NaGELi zegt, in bloedrood gekleurde gekookte rijst en vochtig brood eene ontleding 

 door rottingsgist te hebben aangetoond. De bekende bloedroode kleuring van brood, 

 gekookte rijst en aardappelen enz. zou dus niet aan roode zwammen of algen moeten 

 worden toegeschreven, maar aan de vorming van roode producten door de werking van 

 splijtzwammen. 



' Zie PAUL HARTING, Schimmels op graangewassen ^ in Album der Natuw , 1877^ 

 bladz. 213, 



