220 LAGERE ZWAMMEN EN INFECTIEZIEKTEN. 



Ten aanzien van het afvloeien van faecale stoffen in rivieren merk 

 ik op, dat de redeneering van NaGELi over het faecaalgehalte van het 

 Isar- water niet opgaat , aangezien men hier vooral met niet oplosbare , 

 in het water zweevende stoffen te doen heeft , wier homogene verdeeling 

 in eene groote watermassa niet zoo gemakkelijk en snel gaat , als Në-GELi 

 schijnt te vermoeden, tengevolge waarvan dan ook de eene drinker daar- 

 van veel meer naar binnen zal kunnen krijgen dan de andere ; ^ voorts 

 dat NaGELi zelf niet onduidelijk te kennen geeft , dat in traag stroomende 

 rivieren — ik voeg er bij in afgedamde en van sluizen voorziene 

 wateren en kanalen (en zoo zijn de meeste in ons land) — de zaak 

 bedenkelijker wordt. Natuurlijk, ook de luchtverontreiniging zal hier 

 vele malen het gevolg van de verontreiniging van het water zijn. Gran- 

 sche streken langs de kanten zullen in den zomer , bij lagen waterstand , 

 kunnen droog vallen en aan de in het water bevatte splijtzwammen 

 gelegenheid geven om in de lucht te komen, evenals zulks ook het 

 geval is bij door bezinking ontstane banken. Daarom alweder zal 

 in ons land, als algemeene maatregel, het afvloeien van faecaliën in 

 openbare wateren moeten worden tegengegaan , ook al wordt dat water 

 niet gedronken. 



Waarom het indringen van keuken water en waschwater (van fabrieks- 

 water spreken wij hier niet) in den grond gevaarlijker zou zijn dan 

 dat van vloeibare faecaliën , is mij nog niet duidelijk. In elk geval 

 mag ook dat water niet in den grond komen; het moet met het hemel- 

 water deels door breede en ondiepe opene goten, deels door onder- 

 aardsche waterdichte buizen wegvloeien , op zijn weg zinkputten aan- 

 treffen , waarin de medegevoerde onreinheden zich kunnen afzetten , 

 en, voor het in een openbaar water aanlandt, door een of ander fil- 

 trum heenloopen. Ik geloof niet dat er dan van de opgeloste stoffen 

 in ons gewoon menagewater veel gevaar is te duchten. 



Wanneer NaGELi voorts zegt , dat het tonnenstelsel en het pneuma- 

 tische stelsel geen openbare privaten toelaten , — dat de privaten dier 

 stelsels noodzakelijk moeten stinken, — wanneer hij spreekt van het 

 "geraas" bij het "nachtelijk" ledigen van het pneumatisch buizenstel- 

 sel , — wanneer hij zegt dat bij de gemengde stelsels geen waterclosets 



• De in het water opgeloste stoffen mogen daarom echter niet te licht worden ge- 

 teld. Het liltreeren van het Maaswater vermindert wel, maar neemt niet geheel het ge- 

 vaar VOO)- den zoogeuaamden Rotterdammer weg. 



