ONGELIJKMATIGE AFSLIJTING DER RIVIEROEVERS. 



Eeeds voor verscheidene jaren maakte de onlangs overleden beroemde 

 natuuronderzoeker von baeb, de opmerking , dat bij rivieren , die in de 

 richting van Zuid naar ISToord loopen, de i^echter oever sterker afslijt 

 dan de linker, zoodat allengs het bed zich naar de rechter zijde ver- 

 plaatst. Men heeft de verklaring van dit verschijnsel gezocht in de 

 beweging der aarde om bare as , doch daaromtrent kon twijfel bestaan. 



Onlangs heeft de russische reiziger poliakoff deze opmerking van 

 V. BAER bevestigd gevonden aan eenige Siberische rivieren. Het bed 

 van de Irtysck heeft zich gevormd in een lossen bodem van zand en 

 klei. Elke lente nu wordt een gedeelte van den rechter oever, over 

 eeue breedte van 30 tot 50 voet door het water ondermijnd en ver- 

 woest. Somtijds gebeurt het dat een strook van 70 tot 140 voet breedte 

 en meer dan 150 voet lengte plotseling in de rivier stort en deze voor 

 een korten tgd verstopt. Hierdoor ontstaat een groote golf, die zich 

 over de rivier voortzet, on waardoor soms visschersbooten, die zich tot 

 op een afstand van drie uren gaans bevinden, in gevaar van te ver- 

 gaan worden gebracht. In zulke gevallen worden ook groote hoeveel- 

 heden van visschen, die in het modderige water gestikt zijn, op den 

 oever gevonden. 



Daar de verwoesting van den rechter oever geregeld jaarl^'ks voort- 

 gaat, moeten de dorpen ook van tijd tot tijd oostwaarts worden ver- 

 plaatst. Zoo heeft het dorp Demiansh o. a. in den loop van 240 jaren 

 eene verplaatsing van een mijl moeten ondergaan. 



De linker oever is altijd laag en vertoont vele plassen en moeras- 

 sen. Elke lente wordt het land aan die zijde overstroomd. De rechter 

 oever daarentegen is 70 tot 150 voet hoog en op vele plaatsen zeer steil. 



Dergelijke verschijnselen biedt ook de Obi aan. De heuvels van Belo- 

 govië hebben nu het hoofdbed van de rivier aan hunne rechter zijde, 

 terwijl eenigen tijd geleden de rivier langs hun linkerzijde stroomde. 

 Daar ter plaatse is nu slechts een kleine arm van de rivier overge- 

 bleven, die door eenige dwarstakken met de hoofdrivier verbonden is. 

 {Nature, 4 Jan. 1877.) hg. 



