236 TOTALE MAANSVERDUISTERINGEN. 



Omstreeks een kwartier uur vóór het begin der eclips , dat is , voor 

 de intrede der maan in de kernschaduw, die voor Groningen te 8>i 30 m 

 plaats vond , was eene vermindering van licht aan de naar het oosten 

 gekeerde zijde der maan zeer duidelijk te bemerken. Niet alleen met het 

 gewapend oog , maar ook met het bloote oog zag men duidelijk dat het 

 licht aldaar flauwer was geworden , en vrij juist was reeds nu de plaats 

 te bepalen, waar de verduistering zoude aanvangen. 



Op den aangewezen tijd, 9 u. 40 m. M. T. voor Groningen, merkte 

 men aan den oostelijken rand der maan hare intrede in de kern- 

 schaduw, en was zulks eerst eenigszins onzeker, na een paar minuten 

 zag men duidelijk de lichtgrens tusschen het verlichte en verduisterde 

 gedeelte der maan als een vrij scherp geteekende boog , omgeven door 

 het verminderde licht veroorzaakt door de bij schaduw. 



Gedurende eenigen tijd bleef de hemel volkomen helder totdat , omstreeks 

 9 u. 55 m. , enkele losse dunne wolkjes uit het westen kwamen aandrijven , 

 die door eene dichtere wolk werden gevolgd, waardoor de maan wel- 

 dra geheel aan het starend oog werd onttrokken. 



Gelukkig dreef deze bui, door een koelen luchtstroom voortgestuwd, 

 die de lucht aanmerkelijk afkoelde en enkele regendruppels aanbracht , 

 spoediger voorbij dan men verwachtte , en hoewel men het in de verte 

 voor en na zag weerlichten, had men voldoende gelegenheid om den 

 verderen gang der verduistering vrij geregeld te kunnen waarnemen. 



Tusschen snel voorbijdrijvende kleine wolken was het begin der 

 totale eclips waar te nemen, en, werd de nu verduisterde maan nog 

 enkele malen door kleine voorbijdrijvende wolkjes bedekt, toch had 

 men genoegzame gelegenheid om haar gedurig te bespieden en de bijzon- 

 derheden op te merken en na te gaan , die er opvolgend plaats vonden. 



Reeds met het toenemen der gedeeltelijke verduistering was en bleef 

 het verdonkerde en in de kernschaduw zich bevindende gedeelte der 

 maan zichtbaar en kenmerkte zich bij toeneming door die eigenaar- 

 dige roode tint , die men , zooals reeds is opgemerkt , gewoonlijk bij 

 de totale maaneclipsen waarneemt. Zeer duidelijk was het, dat het verst 

 in den schaduwcirkel der aarde geplaatste deel der maan het donkerst 

 was en eene donker roode tint vertoonde, terwijl het nader bij den 

 rand der schaduw geplaatste deel eene meer heldere lichtgele tint had. 

 Deze lichtgele tint bevond zich eerst aan de westzijde der maan , die 

 het laatst in den schaduwcirkel was verdwenen , en ging langzamerhand 

 over naar den oostelijken rand, naarmate deze nader aan de grens des 



