250 EEN WOORD OVER DR. LUBACH's OPSTELLEN. 



moeten handhaven "tot dat de juistheid van die hunner tegenstanders 

 zal zijn bewezen." Op hen, die den bestaanden toestand willen wijzi- 

 gen, rust de verplichting om de noodzakelijkheid dier wijziging aan te 

 toonen tegenover hen , welke dien toestand op historische gronden 

 goedkeuren en die goedkeuring door eene wetenschappelijke theorie on- 

 dersteunen. 



J. W. Gunning. 



De redactie van het "Album der Natuur" heeft aan bovenstaande re- 

 gelen geene plaats willen weigeren. Het zij mij nu ook vergund er 

 een paar woorden bij te voegen. 



Vooraf zij gezegd dat ik niet , zoo als Prof. gunning schijnt te mee- 

 nen, opgetreden ben als verdediger van de inzichten van het Genees- 

 kundig Staatstoezicht. Geheel onafhankelijk van dit, heb ik in mijn 

 opstel den indruk, dien NaGELi's boek op mij maakte, getracht weer 

 te geven. De beginselen , die dat Staatstoezicht aankleeft , zijn trouwens 

 die , welke totdusver door de uitstekendste hygieinisten van Engeland , 

 Frankrijk en Duitschland werden aangenomen, en waaraan in ons land 

 ook eene commissie uit de natuurkundige afdeeling van de Koninklijke 

 Akademie der Wetenschappen nog niet zoo lang geleden haar zegel 

 hechtte. 



Ik heb bladz. 132 — 137, en 141 en 142 van nSgeli nog eens aan- 

 dachtig overgelezen, maar vind er niet in wat Prof. gunning er in 

 bespeurt. Ik vind daar, ja, enkele minder bepaalde uitdrukkingen; maar 

 deze worden te niet gedaan door andere meer stellige uitspraken, 

 als b. V. : "/w. den schlechtesten Trinkwasser sind . . . die Faulnisspilze 

 und Faulnissjjrodiicte in so geringer Menge vorhanden , dass loir die Furcht 

 vor demselben geradezu als Einbildung hezeichnen hönnen^'' — en wanneer 

 de meening , dat contagiën , die in het drinkwater geraakt zijn , scha- 

 den kunnen, '■'•durch die Theorie zwar nicht ahsolut unzulcissig , aber doch 

 f ast zur ünmöglichheit unwarscheinlich gemachf wordt verklaard. — De 

 iets meer dan ééne bladzijde, die NaGELi aan waterzuivering wijdt, 

 beteekent al zeer weinig, wanneer de schrijver zelf begint met te 

 verklaren, dat ^^die Behandlung der Frage, wie das Wasser unschadlich 

 gemacht werden Jcönne, eigentlich f ast überjlüssig''^ is. Maar wat hier alles 

 afdoet is, dat NaGELi, wanneer hij zich zelven gelijk en aan zijne the- 



