HET VANGEN VAN EENDEN MET SLAGNETTEN. 255 



wen nacht niet door de wilde eenden , hoe wantrouwend zij ook 

 zijn, worden opgemerkt. Zonder aan gevaar te denken, zwemmen ze 

 argeloos onder het bereik van het slagnet , dat haar bedekt , en waaruit 

 ontvluchten niet mogelijk is. Bij dag zouden de eenden het net opmer- 

 ken, en zich wel wachten zich in de bijt neer te laten. 



Voor de vangst van eenden van iedere soort is de morgenstond het 

 best. De eenden vliegen dan het meest. Later op den dag verminderen 

 de koppels in de lucht en dus ook de komst van de eenden bij de netten. 



Op het Zuidlaarder Meer vangt men de meeste eenden bij W. en Z.W. 

 wind , hetzij dan dat de eendvogels , bij dezen wind , in het vliegen om 

 reisjes door de lucht te ondernemen veel genoegen vinden, hetzij dat 

 deze wind, als hij het meer bereikt , geen geluid overvoert , omdat het 

 meer in die richting verder van de publieke wegen is verwijderd dan 

 bij O. , N.0. of Z.0. winden. 



De laatste reden is niet zonder gewicht , althans ik verklaar er het 

 feit door, dat bij O., N.0. en Z.0. winden de eendenvangst op het 

 Zuidlaarder Meer aan den oostkant , die een harden , ondiepen bodem 

 heeft , van zeer weinig en wel van veel minder belang is dan bij W. en 

 Z.W. wind. Niet ver van de oostzijde van het meer ligt een rijweg, 

 en een oostelijke wind draagt ieder geluid , dat op dien weg wordt 

 veroorzaakt, tot ver naar het meer over. 



De eenden zijn wel, niet schuwer dan de ganzen, maar de eersten 

 zwemmen veelal in het meer en nemen dus gemakkelijker het geluid 

 waar dan de ganzen , omdat deze in den regel vliegen , en omdat door 

 het gedruisch dat zij daardoor maken , het aankomend geluid voor haar 

 onmerkbaar wordt. 



Men vangt de eenden alleen op het water. De droge grond wordt 

 door haar bij dag niet betreden. 



In de netten vangt men zoowel oostersche als westersche wilde een- 

 den, maar de laatsten, die minder wantrouwend zijn dan de eersten, 

 met meer gemak. 



Verder vangt men pijlstaarten en een klein getal slobben en teelmgs; 

 des najaars enkel eene krik: kreetsen vangt men zelden in hot na- en 

 voorjaar. De witte eenden en pijlstaarten , die als het net haar be- 

 dekt, onophoudelijk naar boven te springen, ten einde zich zoo mo- 

 gelijk door vliegen te redden, en die zoodoende angstige pogingen 

 aanwenden om naar boven door het net te ontkomen, verspillen 

 nutteloos hare krachten. Het verschrikkelijke net blijft haar bedekken , 



