264 ïedison's phonogeaaf. 



"Ik heb", zeide könig , de beroemde vervaardiger van instrumenten 

 voor de geluidsleer te Parijs, toen hij voor het eerst de phonograaf 

 had hooren spreken, ''ik heb twaalf jaren lang gepoogd een werktuig 

 (namelijk de in 1864 door hem het eerst vervaardigde phonauto- 

 graaf, waardoor ook tonen werden geregistreerd, maar zonder deze 

 te kunnen teruggeven) al meer en meer te volmaken , dat de onmo- 

 gelijkheid scheen te bewijzen van de verschijnselen, waarvan ik nu ge- 

 tuige ben geweest." 



Dit woord verdiend bewaard te blijven. Het zal, als na eenige ja- 

 ren de phonograaf een dagelijksche zaak zal zijn geworden, kunnen 

 dienen om te herinneren aan de verbazing , die het eerste optreden van 

 dit werktuig , zoo niet bij alle dan toch bij de meeste physici , te weeg 

 bracht, en het wantrouwen rechtvaardigen, waarmede de eerste be- 

 richten dienaangaande door velen werden ontvangen. 



Zij werden spoedig gerustgesteld. En zelfs zij , die gaarne meer in 

 bijzonderheden de inrichting wenschten te leeren kennen, werden vol- 

 daan, toen het Engelsche tijdschrift Nature de hiernevens overgeno- 

 men afbeelding (Fig. 3) in doorsnede gaf, met behulp waarvan een ge- 

 schikt instrumentmaker eenige kans hebben zou om eene werkende kopie 

 van het Edisonsche instrument te maken. Is zij daarom reeds opmer- 

 kelijk, nog meer is zij dit en verdient zij eene korte beschrijving, om- 

 dat zij , zoodra de phonograaf eens zoover zal gekomen zijn , dat 

 hij uit het kabinet van den physicus in het werkelijke leven kan over- 

 gaan, ons in staat zal stellen te beoordeelen door welke — misschien 

 zeer luttele — verandering dit mogelijk is geworden. 



A is hier het meergenoemde plaatje, dat door de stem van hem die 

 spreekt, terwyl hij zijn mond bij F houdt, in trilling wordt gebracht, 

 en dat hier niet , gelijk in den telephoon , van ijzer moet zijn gemaakt , 

 maar toch in de tot nog toe bekende exemplaren van de phonograaf, 

 naar het schijnt , steeds een ijzeren is. Laat ons dit het trilplaatje noe- 

 men. De ring BB, die dit plaatje aan den rand ondersteunt, wordt 

 zelf stevig vastgehouden door den standaard G, die evenwijdig met de 

 as van den cylinder op de grondplaat van het instrument kan ver- 

 plaatst worden over de stang H, maar in eiken stand door de draad- 

 schroef S onwrikbaar wordt vastgesteld. Aan dien standaard G is ook 

 nog het kleinere stukje E bevestigd. Dit draagt ten eerste een veer- 

 krachtige kussentje, door afsnijding van eene dikwandige gevalcani- 



