288 DE GROND VAN NEDERLAND. 



dolven. Valt echter de kortstondige , maar betrekkelijk heete zomer in 

 dan smelt die sneeuw in weinige dagen ; het bergijs , dat in alle naar de 

 kust afloopende dalen voorkomt, raakt in beweging en zakt, even 

 als elders met groote hoeveelheden steengruis beladen, zeewaarts af. 

 Deze massa's ijs evenwel zijn te groot , en de warmte is niet sterk 

 genoeg , om ze , in de zee nederzakkende , te doen smelten. Met ge- 

 weldige groote stukken worden zij door het water opgelicht, bre- 

 ken van de kusten af, en verandereren alzoo in d rijfijs, dat, met 

 alles wat zich op de oppervlakte van het bergijs bevond , wegvlot. Uit 

 de reizen naar de poollanden kent men die drijvende ijsgevaarten vol- 

 komen , en men weet ook , dat het medevoeren van berggrais daarbij een 

 zeer algemeen voorkomend verschijnsel is, zelfs zoodanig dat er meer 

 ijsbergen mèt dan zónder dien last beladen worden aangetroffen. Door 

 wind en stroomen medegevoerd , verbreidt zich het drijfijs ongemeen 

 ver. Groote hoeveelheden drijven zelfs een goed eind weegs naar de 

 keerkringen af, alvorens zij geheel versmelten, en zeer dikwijls reeds 

 hebben zij aan de scheepvaart in den Atlantischen Oceaan ten verderve 

 gestrekt. Van een menigte schepen weet men nauwkeurig hoe zij , bij 

 nacht en mistig weder, onverhoeds op zulk drijfijs gestooten hebben 

 en vergaan zijn ; een niet minder groot aantal is verdwenen tusschen 

 Europa en Amerika, zonder dat men eenige andere oorzaak weet op 

 te sporen , als het waarschijnlijk ontmoeten van deze gevaarten. Uit 

 de Baffinsbaai komt , op die wijze , jaarlijks eene verbazende hoeveel- 

 heid drijfijs zuidwaarts afzakken, en, smeltende in de omstreken van 

 Newfoundlaud , legt het daar op den bodem der zee het rotsgruis ne- 

 der, dat het met zich medevoerde. Dat aanvoeren en bezinken van 

 rotsgruis in deze streken heeft nu reeds gedurende duizende jaren plaats 

 gevonden, en het kan dus niet anders of op den bodem der zee moe- 

 ten zich hier banken , onderzeesche heuvels , gevormd hebben , die uit 

 het afslijtsel bestaan der gebergten van Grroenland en der kusten van 

 de BafBnsbaai. Ook de oevers van den wijden mond der St. Laurens- 

 rivier vindt men als bezaaid met rotsblokken, die van zeer verre door 

 het ijs derwaarts vervoerd zijn geworden. 



Zooals het nu tegenwoordig in het noorden der aarde is , was het 

 ook in het tijdperk der aardgeschiedenis dat het tegenwoordige on- 

 middellijk is voorafgegaan , in het diluviale tijdperk , met dit verschil 

 evenwel , dat toen het bergijs zich veel verder zuidwaarts uitstrekte 

 dan tegenwoordig. Het was toen op onze aardbreedte veel kouder dan 



