306 DE GROND VAN NEDERLAND. 



dreven , fraaie buitenverblijven , op schoone steden , op den Haag , Leiden , 

 Haarlem. Beklim een duintop gedurende een storm , en gij staat versteld 

 over de vreeselyke beweging der wateren in het verschiet ; angstig vestigt 

 gij uw oog op het zeekasteel dat te midden van het oorverdoovend 

 geraas der golven als een kurk her- en derwaarts wordt geslingerd. 

 Beklim een duintop gedurende een onweder op een zomernamiddag , 

 als de zwarte wolkeuzee, die aan den hemel golft, hare vurige stralen 

 uitzendt naar de aarde , die dreunt door het rollen der donderslagen. 

 Beklim een duintop als de volle maan aan het heldere uitspansel dryft 

 en haren zilverglans trillen doet op de kabbelende wateren der zee, 

 terwijl het glinsterende witte zand zonderling afsteekt bg de slag- 

 schaduwen in de duinpannen en laagten. Beklim een duintop na een bran- 

 dend heeten zomerdag bij het vallen van den avond , en zie den gloeienden 

 bol der zon verkoeling zoeken in het uitgebreide golvenbad — telkens , 

 waar ook en wanneer, zult gij voedsel vinden voor uwe fantasie, voor 

 uw hart, voor uw schoonheidsgevoel. Krachtig is de werking dier na- 

 tuurtafereelen in de duinen op het gemoed des menschen ; en hij die 

 de duinen eens gezien heeft, maar vooral hij wien het voorrecht te 

 beurt viel, hetzij als kind op de duinen te klauteren, hetzij als jon- 

 geling op de duinen de natuur te bestudeeren , of als man op de dui- 

 nen verademing te zoeken van de zorgen des levens — hij kan door 

 een onweerstaanbaar verlangen, door een soort van heimwee om in 

 de duinen te zijn, worden aangegrepen; hij kan zijn lichamelijke oogen 

 sluiten en met het oog zijner ziel ziet hij zich verplaatst op het ge- 

 liefkoosde tooneel. De viooltjes lachen hem tegen, en de helm en de 

 zandhaver ruischen om hem heen ; de wilde thym en de duinroos wuiven 

 hem hare zoete geuren toe; hij ziet het konijn springen en zich koes- 

 teren in den zonneschijn ; hij hoort het gekweel van gorssen en vinken , 

 bet gegons van duizende insekten ; hij ziet kleurige -vlinders fladderen 

 rondom de bloemen van berberis en ligustea; de frissche adem van 

 het zomerkoeltje waait hem te gemoet. Wie zou niet dwepen met de 

 duinen? Wie zou niet met Vader Cats instemmen, als hij zegt: 



Stuivend duin , onvruchtbaar zand , 

 Waar geen els is in geplant , 

 Waar geen kerseboom in groeit, 

 Waar nooit perzik heeft gebloeid, 

 Schoon dat gij geen vruchten draagt , 

 Toch hebt ge iets dat mij behaagt, 

 'k Houd u voor een wonderwerk , 



