316 NOG IETS O VEE, HET MIKROPHOON. 



geluid sspat el. De proef gelukte op verre na niet altijd, 't Was een 

 der meest verrassende uitwerkselen , die ik waarnam. Werd er onder 

 deze gelukkige omstandigheid zacht gesproken, zoo werd het duidelijk 

 door de telephonen verstaan. Elke tred op den grond, de toon van 

 een of meer stemvorken , het tikken van een horloge , dat op de wat- 

 ten, vrij van de kool, was gelegd, dat alles werd zeer duidelijk ge- 

 hoord. Toen het horloge op een der koolkuben werd geplaatst , ging 

 het regelmatig tikken onder het hevig geruisch der raderen verloren. 

 Er werden een spin en een vlieg in een kartonnen doosje gesloten en 

 dit op het stukje kool gezet. Het worstelen der dieren drong krachtig 

 tot het oor door. Zoo werd ook het vallen door een hoogte van 1 tot 2 

 centim. van zandkorrels op de kool of het staafje door alle waarne- 

 mers gehoord. 



Bij deze proefnemingen werden de staafjes nu en dan verwisseld; 

 het ijzeren gaf steeds de beste uitkomst; bij kool en lood 

 waren de geluiden het zwakst. Het zal intusschen moeielijk uit te ma- 

 ken zijn , welke stof het geschiktste is voor de overbrugging , daar het 

 voornamelijk er van afhangt of er veel of weinig draagpunten tusschen 

 kool en staaf aanwezig zijn. Daarom sprak ik van grove vijlstreken 

 aan de stompe punten der staven te leggen. Toen ik het staafje aan 

 een spiraal van dun koperdraad tusschen de kuben ophing, traden er 

 gunstige omstandigheden op , om de zwakste geluiden waarneembaar 

 te doen worden. 



Ten einde de uitwerking iets meer onafhankelijk te maken van de 

 toevallige ligging der staven , nam ik een houten, met papier overspannen 

 ring , door könig voor geluidsproeven vervaardigd , legde dien op de tafel , 

 op het gespannen papier de laag katoen van een halve decimeter dikte , 

 en daarop het mikrophoon. Alle geluiden werden nu sterker; vooral 

 het spreken werd duidelijker verstaan. Er werd nu evenwel een zeer 

 groote stilte bij het mikrophoon gevorderd , want het wrijven over de 

 tafel was reeds voor den waarnemer hinderlijk ; zelfs elke lichaams- 

 beweging, die slechts geringe trillingen in den houten vloer kon op- 

 wekken, hinderde. Als het horloge op de papiervlakte gelegd werd , bracht 

 het werktuigje de trillingen goed over. 



Bij een andere reeks van proefnemingen slaagde ik in de versterking 

 van het geluid nog veel beter. Er werd een houten , bodemloozen koker 

 gemaakt van 5 tot 5 '/j centim. middellijn en 8 centim. hoogte. Vervolgens 

 werd er een T-vormig stuk van zeer dun, hard gehamerd , geel koper 



