DE MINHOCAO 321 



was het verdwenen, niet echter zonder een spoor achter te laten in 

 den vorm van een loopgraaf, die onder den grond verdween. 



Een week later werd aan de tegenovergestelde zijde van Lages , op 

 ongeveer zes kilometers afstand van de eerste plek , een dergelijke loop- 

 graaf, misschien door hetzelfde dier gegraven, gezien. Deze loopgraaf 

 leidde tot onder de wortels van een grooten pijnboom en verloor zich 

 verder in een moeras. 



De heer r. kelling , van wien bovenstaande berichten verkregen wer- 

 den , woonde toen als koopman te Lages en zag zelf de loopgraven 

 door den Minhocao gemaakt. 



De heer e. odebrecht , die , verscheidene jaren geleden , belast was 

 met het opzicht over een weg, die gemaakt werd van Itajaky naar de 

 provincie Santa Caterina , stak een breede moerassige vlakte over , 

 waardoor een arm van de rivier Marombas stroomde, doch hij kon 

 niet dan met veel moeite voorwaarts komen, omdat hij telkens stuitte 

 op zich windende loepgraven , die ongeveer den loop der rivier volg- 

 den en hier en daar daarin mondden. Toen ten tijde kon de heer odebrecht 

 zich niet verklaren hoe die loopgraven ontstaan waren. Thans houdt 

 hij deze voor het werk van den Minhocao. 



Voor omstreeks veertien jaren , in de maand Januari , vond zekere 

 ANTONio JOSÉ BRANCO, nadat hij met zijn geheele huisgezin acht dagen 

 lang afwezig geweest was van zijne woning, gelegen aan een der ri- 

 viertjes die in de Rio dos Cachorros uitloopen, op tien kilometers 

 afstand van Curitibanos , bij zijne tehuiskomst , den weg ondermijnd , 

 met hoopen opgeworpen aarde en breede loopgraven. Deze loopgraven 

 begonnen aan de bron van een beek en volgden de windingen daar- 

 van, om 700 tot 1000 meters verder in een moeras te eindigen. De 

 breedte der loopgraaf bedroeg volgens hem ongeveer drie meters , en 

 sedert dien tijd had de beek, haar oorspronkelijk bed verlatende, de 

 loopgraaf gevolgd. Het pad van het dier lag gedeeltelijk beneden de 

 bedding der beek; het had op zijn tocht verscheidene pijnboomen ont- 

 worteld. Een van de boomen, waarvan de Minhocao de schors en een 

 gedeelte van het hout had afgescheurd , stond nog in het vorige jaar. 

 Honderden bewoners van Curitibanos en andere plaatsen waren geko- 

 men om de verwoesting door den Minhocao aangericht te zien , en men 

 nam aan dat het dier nog leefde in de moerassige poel , welker wateren 

 van tijd tot tijd plotseling en op onverklaarbare wijze troebel werden. 

 Ook was in stille nachten , in de naburige woningen , een ratelend ge- 



