HET ZODIAKAA.L- OF DIERENRIEMSLICH T. 327 



Ik zal daartoe beginnen met mijne lezers eene beschrijving te geven 

 van het zodiakaallicht , zooals het door hen zelven zou kunnen wor- 

 den waargenomen, wanneer de omstandigheden daartoe medewerkten. 

 Te dien einde zou men zich het gevoegelykst in een der maanden 

 Februari, Maart of April, des avonds als het donker genoeg gewor- 

 den is om de sterren der derde en vierde grootte te onderscheiden , 

 moeten begeven buiten de door gas verlichte atmospheer der stad , zoo 

 mogelijk op een boven de lagere nevels verheven plaats , met het ge- 

 zicht naar het westen. Men zal dan , vooral nadat het oog door de 

 donkerheid eenigermate gevoelig geworden is , weldra eene schoone licht- 

 piramide ontwaren, die ongeveer daar, waar de zon is ondergegaan 

 met een breeden voet op den horizon rust en zich noordelijk , of aan 

 de rechterzijde , in het nog altijd aanwezige schemerlicht verliest , ter- 

 wijl ze zich naar het zuiden of aan de linkerhand onder zekere helling 

 op den horizon opwaarts uitstrekt en , in een meer of minder duide- 

 lijke spits , hooger aan den hemel uitloopt. ' 



Volgt men het verschijnsel langer, dan ziet men het verdwijnen of, 

 zooals bijv. prof. kaisee, het uitdrukte, men bemerkt (of meent al- 

 thans te bemerken) dat het de dagelijksche wenteling van den hemel- 

 bol volgt. We zullen echter later zien of hierop niet wat valt af te 

 dingen. De helderheid van het licht is niet groot, de kleur meestal 

 wit , soms naar het geele of roode trekkende. De verlichte deelen 

 kunnen helderder zijn dan de helderste plekken van den melkweg. De 

 sterren zijn door het zodiakaallicht heen bemerkbaar, echter flauwer 

 dan gewoonlijk. Men kan dit bespeuren door sterren in en buiten de 

 piramide met elkander te vergelijken, indien zij op dezelfde hoogte 

 boven den horizon staan en haar licht dus evenzeer door de aard- 

 atmospheer wordt verzwakt. Het gebeurt dan meermalen dat eene ster in 

 het zodiaklicht geplaatst flauwer is dan een andere er buiten , terwijl zij in 

 gewone gevallen juist de helderste van beide blijkt te zijn. De sterren, die 

 zich in en om de lichtpiramide vertoonen, geven het gemakkelijkste 

 middel aan de hand om den loop der grenzen en de ligging der spits 

 op een sterrenkaart over te brengen. Bij eene poging daartoe bemerkt 



' Een schoone, hoewel niet alle bijzonderheden van het dierenriemslicht vertooneude 

 afbeelding bevat Müllers Cosmische Physik. Een teekening van mij zelf, naar mijne 

 waarneming van 22 Febr. 1875 {Wochenschrift f. Astr. 1875, No. 11), die bijna 

 alle onderdeelen der piramide in een landschappelijke voorstelling weergeeft, kon tot 

 mijn spijt , wegens de groote kosten , niet bij deze verhandeling in plaat worden gebracht. 



