DE GROND VAN NEDERLAND. 349 



vele opzichten. In het Meerland, een voormalig, thans drooggemaakt 

 meertje, benoorden Winschoten, vindt men eene menigte boomstam- 

 men bedolven, of liever, men vond die aldaar voordat de bodem, 

 sedert den laatsten tijd , aan den landbouw overgegeven is geworden. 

 Deze overblijfsels van een bosch schijnen samen te hangen met die 

 groote hoeveelheid boomstammen en stronken , welke onder de lande- 

 rijen ten westen van Beerta in onnoemelijk aantal voorkomen en hier 

 klaarblijkelijk in den ondergrond van een voormalig hoog veen zijn 

 geworteld geweest. Aan den weg van Winschoten naar Beerta , dicht 

 bij Oostereinde, zag men nog in 1854 menigvuldige dennestammetjes 

 in het derrie staan , geworteld in den onderliggenden zandgrond , en 

 bedekt door een laag Dollartklei. De grond waarin deze stronken 

 staan , zal waarschijnlijk niet onder den gemiddelden ebbestand liggen , 

 zoodat men de mogelijkheid onderstellen kan , dat hier ter plaatse 

 boomen zijn gegroeid. 



In de lage venen van Harkstede is kienhout zeer algemeen, even 

 als in die van Paterwolde en de omstreken van het Leekstermeer. 



Bij het uitdiepen of slatten van de Dokkumer Ee , in 1853, is om- 

 streeks Janum een zeer merkwaardig oud bosch voor den dag gekomen. 

 Onder den bodem der vaart , en dus een paar meter onder den grond , 

 heeft men over eene aanzienlijke lengte zware stronken van dennen 

 en eiken gevonden, welke in den ondergrond geworteld stonden, en 

 waartusschen ook berkentakken en stammen doorheen gemengd lagen. 

 Zij waren met derrie bedekt, hetwelk hier onder den kleigrond ligt, 

 waaruit deze geheele vruchtbare landstreek bestaat. In de Lauwerzee 

 loopt de ebbe bijna een meter af onder den gemiddelden stand der 

 zee of het Amsterdamsche peil. Wanneer uu de oppervlakte dezer Hei- 

 gronden, zooals waarschijnlijk is, zich minstens een meter boven de 

 ebbe verheft, dan kan men onderstellen dat hier de boomen op hunne 

 tegenwoordig standplaats zijn gegroeid. 



De lage venen van Friesland, zoowel als de moeras venen 

 welke zich tot aan de hooge venen uitstrekken , zijn overal , op de 

 eene plaats meer, op de andere minder, vervuld met kienhout. Het 

 zijn zoowel groote stammen en stronken van eiken en dennen, als 

 berk- en elzenhout; terwijl er ook, onder anderen in het moerasveen 

 van de Linde bij Oldeberkoop , wilg voorkomt. Terwijl men nog slechts 

 enkele der friesche veenplassen heeft drooggemaakt, is het aanwezen 

 van het kienhout bijna alleen bekend uit de gezegden der lieden, die 



