358 HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEMSLICHT. 



maakt, dat den veelbelovenden titel draagt: Die Erde wird einen 

 zweiten Mond bekommen, der ihr ndher liegt ^ als der erste. Naar be- 

 wijzen zoekt men in dit prulschrift natuurlijk te vergeefs. 



Den tegenschijn heeft men tot dus verre niet verklaard , en het zal 

 ook mogelijk het best zgn den tijd af te wachten, waarop men in 't 

 bezit zal zijn van meerdere gelijktijdige waarnemingen van zijne juiste 

 plaats tusschen de sterren, ten einde zoodoende iets omtrent zijnen 

 afstand tot de aarde te kunnen te weten komen. Indien hij niet als 

 een weerspiegeling of breking van het zonlicht in onze bolvormige 

 atmospheer is op te vatten , schiet er voorloopig niet veel anders over 

 dan hem te beschouwen als een soort van aanhangsel onzer atmospheer, 

 dat wellicht door dezelfde oorzaak steeds in de richting van de zon 

 wordt afgestooten , waardoor bij de kometen de deeltjes van den staart 

 zich in een van de zon afgewende richting van het lichaam der komeet 

 verwijderen. Daar de komeetstaarten in den regel naar die zijde ge- 

 kromd zijn , van waar de beweging om de zon gericht is , zou deze 

 verlenging der aard-atmospheer zich ook zooveel kunnen terugbuigen, 

 dat een deel er van buiten den langgerekten aardschaduwkegel kwam. 

 te vallen, die de aarde altijd in een juist van de zon afgekeerde rich- 

 ting vergezelt en tot de maaneklipsen aanleiding geeft. Dat verlengsel 

 zoude daardoor eenige graden van het tegenpunt der zon of door 

 terugkaatsing van het zonlicht zichtbaar worden. Door de ijlheid zijner 

 stof zoude dit slechts met het beschrevene uiterst zwakke licht plaats 

 hebben. Doch , wij herhalen het met aandrang , meerdere waarnemin- 

 gen zijn hier in de eerste plaats noodig ! Ik wilde alleen er op wijzen 

 met welke belangwekkende gezichtspunten de kennis van dit flauwe 

 en nederige lichtverschijnsel wellicht in verband staat. 



De reeds sinds meer dan 200 jaar wetenschappelijk waargenomen 

 lichtpiramide van het zodiakaallicht, hetzij dan die van den avond of die van 

 den morgen, kreeg ook haar aandeel in de belangstelling, waarmede 

 deze verschijnselen in den laatsten tijd werden nagespeurd , en niet zon- 

 der daardoor iets meer van hare eigenschappen te laten merkbaar 

 worden. Het was de bovengenoemde g. jones , een Amerikaansch gees- 

 telijke, die, op het schip Mississippi, in de jaren 1853, '54 en '55, een 

 driejarige reis meemakende naar China, Japan, de Sandwichs-eilan- 

 den, San Francisco en verder langs de kust van Z. en N. Amerika, 

 dien tijd zooveel mogelijk iederen morgen en avond het zodiakaal-licht 

 waarnam en afbeeldde. Zijne waarnemingen en teekeningen werden met 



