HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEMSLICHT. 359 



groote vrijgevigheid door de regeering der Vereenigde Staten in 't licht 

 gegeven en zijn het voornaamste fondament van het reeds vermelde 

 geschrift van prof. serpieri. Jones nu ontdekte dat beide piramiden, 

 zoowel die van den avond als die van den morgen , uit twee hoofd- 

 deelen bestonden , n. 1. het "sterkere licht" (stronger light) en het "flauwere" 

 of '^ \i\i\'\oQ\QndiQ licht'' {diffuse light), diie bijna altijd van elkander waren 

 te onderscheiden. Ook de heer eylert, dien wij boven reeds noemden, 

 bevestigde in 1873 deze waarnemingen en zag een "inwendigen kegel" 

 en een "mantel" , op zijne reis naar de tropische en zuidelijker ge- 

 westen. De eerste waarneming van dezen aard deed hg op 12 Juni 

 1873, op 2 "49' Z. B. en 28^8' W. L. v. Greenwich. Het inwendige 

 licht was toen tweemaal zoo helder als de Melkweg in zijn maxi- 

 mumlicht (heis. Z. L. Beoh. S. 47.) en had den vorm eener licht- 

 streep, die den loden tot een "inwendigen kegel" overging. In het 

 najaar werd deze kegel nog op 13 September gezien, maar den 13<ien 

 November was er slechts een enkelvoudige kegel te bespeuren. Eylert 

 was met de waarnemingen van jones onbekend , en met recht mag men 

 dus zijne observaties bevestigingen noemen van die van jones. Ook 

 de heer weber te Peckeloh zag in April 1874 (zie hetzelfde werk , pg. 53) 

 den inwendigen kegel, en gaat nog steeds voort, de grenzen van dezen 

 en van den mantel afzonderlijk op te geven. Voorts werden beide deelen 

 door BRORSEN in Bohème (hetzelfde werk, pg. 15) en door dr. neu- 

 MAYER (aldaar, pg. V), toen te Melbourne, in 1859 gezien. 



Op mijne eigene teekening meen ik het centrale licht goed te kun- 

 nen onderscheiden. 



Door al deze waarnemingen begon het materiaal, dat ter bearbei- 

 ding gereed lag, op ontzettende wijze toe te nemen, en het is de groote 

 verdienste van prof. serpieri, dat hij vooral met de keurige waarne- 

 mingen van JONES een begin heeft gemaakt. Deze waren hem door 

 prof. scHiAPARELLi tocgezoudeu , en terecht verwondert hij er zich over , 

 dat een dergelijke schat zoo lang ongebruikt kon blijven liggen. 



"In dit boek," zegt serpieri (pg. 2) "met groote pracht door de zorg van 

 den Senaat der Vereenigde Staten uitgegeven , komen , op even zoovele 

 bemelkaarten , 328 teekeningen voor van het zodiakaallicht der zou , des 

 morgens en des avonds waargenomen, gedurende vele maanden van het ver- 

 blijf in China en in Japan , op de terugreis over de Sandwich-eilanden naar 

 San Francisco en in de vaart langs de kust van Z. Amerika en langs die 

 van N. Amerika tot aan de breedte van Washington. Op iedere kaart zijn 



