364 HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEMSLICHT. 



gelijkt met de beweging, die de kim of de daarmede samenhangende 

 horizon , met andere woorden de zichtbare rand des aardbols met be- 

 trekking tot de sterren, in denzelfden tegengestelden zin van de da- 

 gelijksche wenteling dier sterreu , volbrengt gedurende de periode der 

 phasen. (Tafeltje van pag. 28 , serpieri.) 



Het is zooals serpieri (pag. 25) zegt: "Deze westelijke kegel schijnt 

 aan de aarde vastgehecht te zijn; de aarde, draaiende naar het oosten, 

 doet hem mede oprijzen en tegen de beweging der hemelsfeer in be- 

 wegen, zooals de vaste punten op aarde en de toppen der bergen dit 

 doen." Berekent men het gemiddelde bedrag dezer beweging der toppen 

 van het avond-zodiakaallicht per uur , dan vindt men werkelijk daar- 

 voor lö**, overeenkomende met hetgeen voor de dagelijksche uur-bewe- 

 ging van eene ster wordt gevonden. 



Verder zij hier aangemerkt dat de aardgordel tusschen 20" en 27" 

 N. Br. bijzonder gunstig gelegen schijnt voor het verschijnsel der phasen , 

 en dat de maanden December , Juni en Juli er het meest mede be- 

 deeld schijnen. 



Alle eigenschappen van het avond-zodiakaallicht, met betrekking tot 

 zijne phasen, werden door serpieri teruggevonden in het morgen-verschijn- 

 sel. Merkwaardig vooral is zijne vergelijking tusschen de gemiddelde waar- 

 den der avond- en morgenphasen , uit alle waarnemingen afgeleid , die 

 op gelijke tijden na den ondergang en vóór de opkomst der zon plaats 

 hadden, üit deze vergelijking blijkt een vrij groote en zeer merkwaar- 

 dige overeenkomst, zoowel voor het centrale als voor het diffuse licht. 



Bij beide, zoowel avond- als morgen- verschynsels, is een niet te 

 ontkennen en sterke neiging aanwezig om de dagelijksche beweging der 

 aarde met betrekking tot de hemellichten te volgen en zich dus te ge- 

 dragen als een tot de aarde behoorend verschijnsel. 



Ook over het eerste optreden en het verdwijnen van de avond- en 

 morgenverschijnsels bevat het geschrift van serpieri een belangwekkend 

 hoofdstuk, waarin de volledigheid van de observaties van den Ameri- 

 kaanschcu geestelijke op nieuw op het glansrijkst uitkomt. Jones wijst 

 in zijn werk op waarnemingen van childrey, waarbij hij het avond- 

 zodiakaallicht zich reeds in de schemering zag afteekenen. Ook derham zag 

 het aldus in 1707. (De mairan , Traite de VAurore boreale , p. 221.) Daaren- 

 tegen deelt HUMBOLDT mede, dat hij van 14 tot 19 Maart op een N. 

 Br. van 10 a 14", drie kwartier na het ondergaan der zon , ofschoon de 

 duisternis volledig was , niets van het zodiakaallicht gewaar werd , tot hij 



