HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEirfSLICHT. 365 



het eensklaps , een uur na zonsondergang , tusschen de ster Aldeharan 

 en het Zevengesternte zag verschijnen [Kosmos, I. 143.). Jones voegt 

 hier in zijne observaties talrijke voorbeelden aan toe, waaruit blijkt dat 

 de centrale en diffuse lichtpiramiden , die zich op zekeren avond bij do ver- 

 heffingsphase gevormd hebben , nog dien zelfden avond vernietigd wor- 

 den , niet door een inkrimping naar de zon toe , maar door een ver- 

 zwakking van licht, door een letterlijke uitdooving. (Wet O, pg. 35, 

 in SERPiERi's geschrift.) Het gebeurde meermalen dat het centrale licht het 

 eerst uitdoofde, ofschoon de plaats waar het zich te voren vertoond 

 had nog niet onder was , en dat het als het ware zich had opgelost in hot 

 diffuse licht , hetwelk op zijne beurt verdween , ofschoon de plaats van 

 zyn top nog hoog boven den horizon stond. En dit geschiedde onder 

 den zuidelijken hemel , waar de ecliptica loodrecht op den horizon stond ! 

 Deze uitdooving van het diffuse licht, waardoor de zwakker verlichte 

 top het eerst verdwijnt en zich als 't ware inkort, heeft het den schijn 

 gegeven van aan de wenteling des hemels deel te nemen. 



Wat het morgen-zodiakaallicht aangaat , jones zag dit niet opkomen 

 zooals een kosmisch en tot de zon behoorend verschijnsel doen zou; 

 neen, het begon zich over een lengte van 50 en 100" aan den hemel 

 steeds duidelijker , maar in zijn geheel , af te teekenen op het nachte- 

 lijk hemelgewelf, om eindelijk over te gaan tot de vroeger beschreven 

 phasen van daling. Het centrale licht komt evenmin uit den horizon op , 

 maar ontstaat , schoon en hoog , op den mantel van het diffuse licht 

 Soms is de overgang van de prachtige piramide tot het gewone morgen- 

 schemerlicht merkwaardig plotseling. Onder de vele waarnemingen van 

 JONES willen wy ter opheldering deze enkelen vertalen: 



"1853. Oct. 8. Br. 22" 11' N. — Opgang der zon 5 u. 57',,, m. Het 

 zodiak aal licht schittert helderder dan eenig deel van den melkweg . . . 

 Ik wendde mijne oogen van het zodiakaallicht af, om eenige opmerkin- 

 gen op te schrijven , en toen ik , na slechts twaalf woorden geschreven 

 te hebben , er weder naar zag , was het licht uitgedoofd en de dageraad 

 verschenen. Dit was te 4 u. 34 m." 



"1853. Nov. 1. Br. 22" 23' N. — Opgang der zon 6 u. 8 m. Daar de 

 atmospheer merkwaardig gunstig was , besloot ik op te staan om de 

 eerste sporen van het zodiakaallicht in het oosten te kunnen bespie- 

 den. Dienovereenkomstig was ik 8 m. voor 1 uur aan dek, maar het 

 zodiakaallicht was mij voor ... Ik bleef op dek tot 2 u. en zag dezen 

 flauwen lichtglans trapsgewijze in kracht toenemen en zijne zyden ver- 



