366 HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEMSLICHT. 



breeden ... Ik stond op nieuw op om 3 n. en zag dat het centrale licht 

 zich vertoonde. Van 4 u. tot 4 u. 30 m. was het werkelijk prachtig. 

 Het scheen alsof de zon daar ter plaatse binnen 1 of 2 minuten zou 

 opkomen . . ." 



Men ziet het: jones heeft den rechten weg aangewezen tot waarne- 

 ming van het zodiakaallicht. De waarnemers op onze breedten hebben 

 te veel waarde gehecht — onze eigen landgenoot , de anders zoo voor- 

 zichtige KAISER, bewijst het, — aan het, op onvolledige observatie 

 steunende denkbeeld, dat de zodiakaallicht-piramide aan de wenteling 

 des hemels deelneemt. Zij hebben daarom steeds de geheele ontwikkeling 

 van het verschijnsel afgewacht alvorens zijne grenzen in de sterrekaar- 

 ten op te teekenen. Jones wilde daarentegen evenzeer het beeld van 

 de vorming van het zodiakaallicht in zijne opteekeningen bewaren, en 

 nam dus op een zelfden avond de grenzen der in- en uitwendige pira- 

 mide op verschillende tijden, bijv. om het half uur, waar. Zonder 

 twijfel behoort ook deze WQg door de onderzoekers op onze breedten 

 en in de tropen gevolgd te worden , en dit zal ook wel geschieden , 

 wanneer serpieri's arbeid meer algemeen bekend wordt dan zij het nu is. 



Het belangry ke feit , dat de morgen- en avond-phasen van de zodia- 

 kaallicht-piramides , op gelijke uren voor zonsop- en na den zons- 

 ondergang, groote overeenkomst bezitten, deed serpieri onderzoeken 

 of deze gelijkheid ook bestond ten opzichte van de in graden uit- 

 gedrukte lengten der piramiden , gerekend van den top tot aan de 

 plaats der zonneschijf, m. a. w. ten opzichte van de elongaties der top- 

 pen des morgens en des avonds. Eene tabel, op pag. 40 van zijn ge- 

 schrift , doet zien dat de algemeene gemiddelde waarden dier elongaties 

 op gelijke tijdsafstanden van het opkomen of ondergaan der zon voor 

 de morgenverschijnsels steeds grooter uitvielen dan voor die van den 

 avond. Serpieri bewijst verder, in een uitvoerig onderzoek , dat de hoek 

 der ecliptica met den horizon geen belangrijken invloed op de lengte der 

 piramide schijnt te hebben. Hierbij moet echter in aanmerking genomen 

 worden, dat zulks wel het geval zou kunnen zijn op hoogere breedten, waar 

 de piramide uiterst moeilijk zichtbaar is in dien tijd, waarop zij zich 

 dichter bij den horizon bevindt. Het besluit van serpieri is (Wet 5, 

 pag. 42 , en verder pag. 43) , dat deze grootere waarden voor de mor- 

 gen-elongaties niet anders dan uit innerlijke oorzaken van het ver- 

 schijnsel kunnen voortvloeien. Het schijnt mij evenwel toe, dat er een 

 andere reden voor kan gevonden worden , nl. de grootere gevoeligheid 



