HET ZODIAKAAL- OF UIERENRIEMSLICHT. 367 



van ons gezichtsorgaan , nadat het zich in den slaap van de vermoeienis- 

 sen van den dagelijkschen arbeid heeft hersteld , en de algemeen bekende 

 grootere rust der lucht in de morgenuren , waarom vele sterrenkundige 

 waarnemingen, zoo mogelijk, bij voorkeur, 's morgens gedaan worden. 



Daarentegen voert serpieri in zijn IXe hoofdstuk gewichtige argumen- 

 ten aan voor de stelling, dat het zodiakaallicht zich sterker vertoont, 

 niet naarmate het zich meer loodrecht op den horizon verheft (een 

 secundaire werking in dezen zin daargelaten) , niet naarmate de waar- 

 nemer , gelijk men tot nu toe geloofde , dichter bij den aequator komt , 

 maar tengevolge van sterker innerlijke ontwikkeling , ten gevolge van 

 de nog onbekende oorzaak van het verschijnsel zelf, die somtijds met 

 grooter levendigheid hare werking zoowel in het centrale als in het 

 difluse licht doet uitkomen. 



Merkwaardig is ook de invloed, dien de tijd des jaars op de elon- 

 gatiën der avond- en morgen-piramiden heeft , en die serpieri uit de 

 teekeningen van jones afleidt , door daaruit de maandelijksche gemid- 

 delde waarden dier elongaties te berekenen (Tabel pag. 52 en 53 bij ser- 

 pieri). Wij geven die waarden in een graphische voorstelling terug. 

 (Zie fig. 2). 1 



Ook de negenentwintigjarige onderzoekingen van Prof. heis geven 

 dezen invloed te kennen , wanneer men de daarbij gevonden elongaties 

 bestudeert. Vooral is dit opmerkelijk , omdat heis bijna altijd op onze 

 breedte, namelijk te Aken en Munster heeft waargenomen. Dit de 

 door ons opgemaakte graphische voorstelling van fig. 2 blijkt ten dui- 

 delijkste, dat het zodiakaallicht grcoter elongaties vertoont omstreeks 

 de maanden Juni en December ; dus als de zon in haar jaarlijksche 

 baan bij de zoogenaamde zonnestandspunten staat. De minima vallen 

 bij de nachteveningen in Maart en September voor. Dit is de "jaar- 

 lijksche" of juister "halfjaarlijksche periode" van het zodiakaallicht. 



Doch het wordt tyd dat wij tot een ander punt overgaan. Tot nu toe 

 hebben wij slechts zijdelings over die veranderingen der zodiakaallicht-pi- 

 ramide gesproken , welke in hare breedte-afmetingen , in de hellingen 

 harer as op de ecliptica, in de richting dier as ten opzichte van het 



• Bij vergissing is in de houtsnede de figaar bij 60° sterrek. breedte afgesneden , zoo- 

 dat de namen der maanden nu niet bij de overeenkomstige plaatsen der zon staan, en 

 de elongaties, door de loodlijnen op die plaatsen tot aan de kromme lijnen aangeduid, 

 dus alle met 6 deeleu van 10° moeten verlengd gedacht worden. 



