HET ZODIAKAAL- OF DIERENRIEMSLICHT. 373 



toegeschreven. Ten eerste toch , hebben zij alleen plaats in het centrale 

 licht , ja soms zelfs in bepaalde deelen daarvan. Ten tweede soms slechts 

 in één der zijden. Ten derde komen zij in alle deelen des jaars niet 

 even menigvuldig voor. Ten vierde ziet men deze niet in den Melkweg , 

 ofschoon zij weer w^el bij komeetstaarten zijn opgemerkt. Somtijds ver- 

 toont de zodiakaallicht-piramide lichtgolvingen over hare geheele uit- 

 gestrektheid, die SERPiERi met den naam van undulaties (pg. 72) onder- 

 scheidt. Hij toont verder uit de hier alweder zoo rijke observaties van 

 JONES aan, dat de pulsaties zich tusschen 1 a 2 uur na het ondergaan 

 of vóór het opkomen der zon vertoonen , dat zij dus, ofschoon nood- 

 zakelijk samenhangend met den innerlijken aard des verschijnsels, van 

 den anderen kant alweder van den plaatselijken tijd afhangen, niet op 

 alle plaatsen van waarneming te gelijk gezien worden , en dat ook zij 

 ons alweder dwingen om den zetel van het verschijnsel niet ver buiten 

 de aarde te zoeken. 



Tot een dergelijk resultaat kwam ook de fransche astronoom hou- 

 ZEAU uit 58 door hem gedane waarnemingen {Astr. Nachr., 1848), daar 

 hy een zekeren samenhang vond tusschen het zodiakaallicht en de lig- 

 ging van den aequator der aarde. 



En zoo komen wij als van zelf tot dat gedeelte van seepieri's werk, waar 

 hij, onder sterk voorbehoud, een denkbeeld uitspreekt, dat ook reeds 

 door anderen is aangeroerd en dat ook wij reeds in den aanvang dezer 

 verhandeling, bij het bespreken van den tegenschijn, vermeld hebben. 

 Indien het zodiakaallicht een tot de aard-atmospheer behoorend ver- 

 schijnsel is , dat tijdelijke en periodieke uitstroomingen vertoont , en 

 dat tevens in intensiteit aangroeit en afneemt naar de plaats die de 

 aarde in haar jaarlijkschen loop om de zon inneemt , zoo zou het wel 

 kunnen zijn een aanhangsel der atmospheer, op de wijze der komeet- 

 staarten steeds van de zon afgewend ; wellicht door elektrische stroo- 

 mingen lichtgevend gemaakt en tevens licht van de zon terugkaatsende. ^ 



' Het laatste mag , naar 't mij voorkomt , niet geheel verworpen worden . Voor het 

 eerste zijn ook vele argumenten aan te voeren. Wij spraken vroeger reeds over de spec- 

 traalonderzoekingen van abthur w. wright en zijne resultaten over de polarisatie van 

 het zodiakaallicht, doch het is hier de plaats tevens te vermelden, dat andere waarne- 

 mers tot negatieve en zelfs tot tegenstrijdige uitkomsten geraakt zijn. De eerste die 

 het zodiakaallicht spectroskopisch waarnam , was angström , maar hij schijnt toenmaals 

 het spectrum van een noorderlicht gezien te hebhen, niet dat van het zodiakaallicht. 

 Althans zag hij het verkregen spectrum, dat uit een lichtende geelgroene lijn bestond, 



Zi 



