OVER VERSCHILLEN IN DEN OMVANG VAN 

 DEN SCHEDEL. 



Dr, D. LUB ACH. 



De heer le bon, te Parijs, heeft uit een onderzoek van een over- 

 groot aantal metingen op levende personen of van schedels uit het 

 anthropologisch museum , alsmede op grond van onuitgegeven aantee- 

 keningen , de vrucht van een jaren lang voortgezet onderzoek door den 

 hoogleeraar broca, eenige gevolgtrekkingen opgemaakt, die hij in Juli 

 aan de Académie des Sciences heeft medegedeeld. 



Wij wenschen die gevolgtrekkingen hier eenigszins verkort mede te 

 deelen. 



1". Wanneer men een groot aantal schedels onderzoekt, zal men al- 

 tijd bevinden dat de schedels , welke het grootste volume bezitten , die 

 zijn van de meest intellectueele rassen , en bij elk ras van de verstan- 

 delijk meest begaafde personen. 



2". Wanneer men, gelijk gewoonlijk geschiedt, het gemiddelde neemt 

 van de schedels van elk ras, en dan de verkregen gemiddelden met 

 elkander vergelijkt, dan verkrijgt men vaak cgfers die van 't eene ras 

 tot het andere weinig afwisselen. Maar wanneer men met schedels , ge- 

 groepeerd met toenemende volumens, curven beschrijft, die te kennen 

 geven hoeveel individuen van een gegeven ras hersenen van een bepaald 

 volume bezitten, dan ziet men onmiddellijk dat een hooger ras veel 

 meer omvangrijke schedels bezit dan een lager. Op 100 hedendaagsche 

 parijsche schedels zijn ongeveer 11, wier volume bevat is tusschen 1700 



