ONTDEKKINGEN IN AEABIE DOOTl KAPITEIN BURTON. 385 



van 215 geogr. mijlen. De expeditie is tot het binnenland doorgedron- 

 gen, tot ongeveer vijf dagmarschen van de kust. 



BüRTON meent thans het onderzochte land , vroeger de zetel van eene 

 bloeiende beschaving, in drie deelen te kunnen verdeelen: noordelijk-, 

 centraal- en zuidelijk Midian. Het eerste strekt zich uit tot Moïlah 

 het tweede ten oosten van Moïlah , en het derde , dat van Moïlah be- 

 gint, loopt tot Ouadi Hamz. de zuidelijke grens van de Egyptische 

 bezittingen. 



Geologisch kan het land mede in drie zeer goed van elkander onder- 

 scheiden streken verdeeld worden. 



De expeditie heeft geconstateerd het bestaan van twee en dertig ste- 

 den , van welke eenige eene talrijke bevolking moeten gehad hebben , 

 — voorts van oude goud- en zilvermijnen , die vroeger bearbeid wer- 

 den , — over 't algemeen van alles wat getuigt van het vroegei- bestaan 

 van een in beschaving zeer ver gevorderd volk. Zij heeft drie groote 

 ligplaatsen van zwavel , talrijke aderen van zilver- en koperhoudend 

 kwarts, drie mijnen van turkozen , uitgestrekte vindplaatsen van gips, 

 steenzout, salpeter enz. ontdekt. Zij bracht met zich mede ongeveer 

 25 ton ertsen van allerlei soort, waarvan de rijkste naar Europa zul- 

 len worden gezonden om onderzocht te worden, voorts eene aanzien- 

 lijke geologische verzameling en eene van inscriptiën, eene reeks van 

 aquarellen en photographieën van de meest merkwaardige punten, en 

 eindelijk de kaart van het geheele land. 



De expeditie ging eerst uit van Moïlah , trok vandaar noordwaarts 

 en kwam twee dagen later te Ouadi Shermah, waar eene verwoeste 

 stad en een oude metaalsmelterij is. Vandaar vertrok men naar Dje- 

 bel-Abiad , waar overgroote aderen van kwarts met koper en zilver 

 werden gevonden. In acht dagen werd de gansche omtrek onderzocht, 

 eu men verkreeg de overtuiging, dat men zich in een zeer rijk mijn- 

 district bevond. 



Van Djebel-Abiad trok de karavaan van honderd kameelen noord- 

 oostwaarts en kwam den 9<len Januari jl. te Mahair Schovaib, waar 

 zij ongeveer twee weken bleef. Hier vond men aanmerkelijke ruïnen 

 van oude graven en catacomben, die in de rotsen waren uitgehouwen, 

 fragmenten van allerlei aard, munten, in een woord, alles wat een 

 vroeger zeer bloeienden staat aankondigt. Daarna kwam de karavaan , 

 na zich westwaarts gekeerd te hebben, aan de golf tusschen Akabah 

 en Makneh, waar zij het schip de Mukhhir vond. 



