WETENSCHAPPELIJK BIJBLAJ). 



STERREKUNDE. 



De koperroode kleur der maan b|j een totale maan-eclips, welke zich ook 

 weder bij die van 23 Augustus j.1. vertoond heeft, wordt gewoonlijk ver- 

 klaard door eene breking der zonnestralen in onzen dampkring. Intusschen 

 wordt die verklaring nog door velen betwijfeld. De abt f. raillard oppert 

 eene andere. De maan beeft geen dampkring. Hare naar ons toe gekeerde 

 oppervlakte wordt gedurende driehonderd vijftig achtereenvolgende uren, of 

 veertien dagen en een halve , door de zon beschenen. Die oppervlakte moet 

 zich derhalve sterk verwarmen. Lord rosse heeft hare temperatuur op 500" 

 C. begroot. De abt r. nu meent dat die temperatuur wellicht nog hoogeris, 

 hoog genoeg om tot donker roode gloeiing te stijgen. Misschien zal een 

 spectroskopisch onderzoek kunnen uitmaken of die gissing juist is. (Wochen- 

 schrift für Astronomie, etc. 17 Oct. 1877, p. 333). HG. 



Hitte door de meteorieten ontwikkeld bjj haar doorgang van de atmos- 

 pheer. — SciArARELiJ heeft bewezen dat om het verlies aan snelheid te 

 berekenen , dat een lichaam ondergaat hetwelk in den dampkring doordringt , 

 het voldoende is de barometrische drukkingen te kennen aan de twee uitein- 

 den der baan , of (hetgeen op hetzelfde neerkomt) het gewicht der lucht die 

 verplaatst wordt door het lichaam waarvan de aanvangs-snelheid bekend is. 

 Hiervan uitgaande en de gemiddelde snelheid der meteorieten op 50.000 meters 

 per seconde stellende (zij verschilt van 16000 meters tot 72000 meters), 

 schat Govi dat een meteoriet, bij het bereiken van een deel der atmospheer 

 waar de drukking omstreeks 1 millim. bedraagt, zich nog slechts met een 

 snelheid van 28000 meters beweegt, dat bij 10 millim. barometerdrukking 

 die snelheid tot 5900 meters en bij 100 millim. drukking tot 506 meters 

 zal verminderd zijn. De aanvangssnelheid der meteorieten neemt derhalve, 



% 



