WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 23 



woorden aan absorptie-strepen in het spectrum van het chlorophyl , de krach- 

 tigste werking hebben. Hij besluit daaruit dat een gedeelte van het licht, dat 

 door het' chlorophyl gaat , in warmte wordt omgezet en dat het de daardoor 

 ontstane verwarming der weefsels is , die de dampvorming in de tusschencel- 

 lige kanalen bevordert. Zoo verklaart zich ook hoe eene plant , mits aan het 

 licht blootgesteld, nog uitwasemen kan in een met vocht verzadigden damp- 

 kring. {Annales des sciences naturelles, Botan. \S11, 6me série T. IV.) hg. 



DIERKUNDE. 



Oorsprong van de chorda dorsalis. — Hieromtrent bestaat , in weerwil der 

 vele onderzoekingen, nog groote onzekerheid. Eenigeu, zooals mihalhowitz 

 en reeds vroeger gegenbauer, beschouwen haar als het product van het bui- 

 tenste kiemblad ; balfour daarentegen zag haar bij Haai-embryonen in het 

 binnenste kiemblad ontstaan; nog anderen, schenk, kölliker , his, nemen 

 als plaats harer vorming de asstreng aan, en beschouwen deze als gevormd 

 in het middelste kiemblad, terwijl daarentegen volgens hensen de asstreng 

 een plooi van het onderste kiemblad zoude zijn. 



Bij dezen strijd der meeningen heeft Dr. jozef radwaner nieuwe onder- 

 zoekingen aan doorsneden van verharde bevruchte forellen-eieren gedaan. Vol- 

 gens hem is de chorda een product van het buitenste kiemblad. Aan dit 

 laatste ontstaat eene overlangsche kielvormige verdikking , en in het beneden- 

 ste gedeelte daarvan vormt zich de chorda. Middelste en binnenste kiemblad 

 nemen daaraan geen deel. {Sitzungsher. d. Kais Alcad., 3te Abth. 1876 , p. 150.) 



HG. 



Blinde Gammarinen. — Eeeds sedert lang kent men Gammarinen , die in 

 putten en onderaardsche wateren voorkomen en zich van andere Gammarinen 

 onderscheiden door het gemis van oogen. De oudste bekende soort ontving 

 van KOCH den naam van Gammarus puteanus. Sciödte maakte er een nieuw 

 geslacht van , dat hij Niphargus noemde en ontdekte nog twee andere soor- 

 ten : N. stygius in een Oostenrijksche grot en N. aquilex in een put in En- 

 geland. Spence batte voegde er wederom twee soorten bij : N. fontanus en 

 N. kochianus j en een derde , welke hij Crangonyx subterraneus noemde. Forel 

 vond Niphargus puteanus ook op diepten van 30 tot 300 meters in de 

 meren van Génève en van Neufchatel , waar het licht weinig of in het geheel 

 niet meer doordringt. Ook in de Zwarte zee is eene soort door czerniavski 



