32 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



mige overigens vijfstralige zeesterren een der stralen voor een vierde of voor 

 de helft in tweeën gespleten was, en hij verklaart die gevallen van zesstra- 

 ligheid , bij welke het dier overigens niets abnormaals vertoonde , door zulk 

 eene tot aan de schijf doorloopende splijting. Daarentegen ontdekte hij bij an- 

 dere zesstralige zeesterren , dat er twee steenkanalen aanwezig waren , in ver- 

 band staande met eene madreporenplaat , die blijkbaar uit de ineensmelting 

 van twee zulke platen ontstaan was. De gevallen van hexamelie bij de zee- 

 sterren zijn dus van tweeërlei aard: eene eenvoudige anomalie door verdeeling 

 van een der stralen in tweeën , — en eene monstruositeit door verdubbeling 

 (insluiting). Couch beschrijft in zijne Fauna van Cornwall een exemplaar van 

 A. rubens met acht armen; dit bezat drie madreporenplaten. (^Compt. rend. 

 Tom. LXXXV, pag. 973.) d. l. 



Het ei der Mèduzen. — Uit waarnemingen gedaan aan de eieren van 

 Rhizostoma Cuvieri en Chrysaora hyoscella besluit giard, dat, op een ze- 

 ker tijdperk van ontwikkeling , niet ver verwijderd van de rijpheid van het ei , 

 zich aan de binnenvlakte van het dojervlies een laag van zeer kleine , ne- 

 vens elkander gelegen staafjes of kolommetjes vormt , die aan hunne beide 

 uiteinden iets verbreed zijn. Hij vergelijkt ze bij elkander ontmoetende sta- 

 lactiten en stalagmieten in een grot. Wanneer het ei geheel rijp geworden is , 

 dan zijn deze staafjes verbroken en laten slechts kleine indruksels in het 

 dojervlies achter. Hij meent , dat de door mij vóór een drietal jaren , in 

 het Niederl. Jrchiv. der Zoölogie , Bd, II. H. 3 , beschreven trechtervormige 

 poriën in de schaal der eieren van Cyanea Lamarcki en C. capillata de- 

 zelfde vormingen zijn, die alleen verkeerd zouden zijn geduid , iets dat bij de 

 kleinheid dezer deelen , die alleen met sterke immersiestelsels goed onder- 

 scheidbaar zijn, zeer wel mogelijk is. Een herhaald onderzoek zal dit moe- 

 ten uitmaken. Ook vergelijkt hij daarmede de door weissmann {Zeits. f. 

 lüiss. Zoölogie, XXVIII, H. 1 en 2) beschreven vormingen aan de schaal 

 der wintereieren van de Daphnoiden (Compt. rend., 1877, LXXXIV. 

 p. 564). HG. 



