36 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



deze herhaald en uitgebreid. Hij bezigde twee methoden. De eerste bestond 

 daarin dat men bij met ruim water begoten planten de beweging der blade- 

 ren naging, die het gevolg was van het dringen van het water uit den stam 

 in de bladeren. Bij de tweede methode bezigde hij een lithiumzout in het 

 water opgelost , en ging na wanneer spectroskopisch herkenbare sporen van li- 

 thium in de bladeren herkenbaar waren, of wel hij bezigde ter begieting eene 

 oplossing van 4 deeleu indigo-karmijn en 1000 deelen water, hetgeen eenvou- 

 diger is , omdat zich de opneming der kleurstof in de bladeren rechtstreeks 

 herkennen laat. De grootste snelheid, vroeger door mg. nab bij Prunus Lau- 

 rocerasus gevonden , bedroeg 40 duimen per uur , d. i. meer dan \ meter. 

 Pfitzer vond echter bij Helianthus annus de inderdaad verbazingwekkende 

 snelheid van 22 meters per uur. {Jahrh. f. wiss. Botanik^ 1877, H. 2.) 



HG. 



Snelle groei van Vallisneria spiralis.. — De heer a. w. bennett deed 

 de volgende waarnemingen aangaande den groei van den bloemsteel eener 

 Vallisneria spiralis in een aquarium. De eerste bloemknop verscheen op den 

 Isten Juli van dat jaar, en haar steel was ten 3 uren 's namiddags onge- 

 veer 1,5 E. duim lang. Den 3<ien Juli, ten 4 ure 's namiddags, had de basis 

 der knop juist de oppervlakte van het water bereikt, en de steel had toen 

 een lengte van ongeveer 7 duim ; vier dagen later , den 7denj ten 1 uur 's na- 

 middags — derhalve na een tusschentijd van 93 uren — had de steel de in- 

 derdaad verrassende lengte van 43 duimen bereikt. Op dat oogenblik was de 

 knop nog gesloten en de steel vertoonde zich geheel gestrekt, zonder neiging 

 tot oprolling. Ten 10 ure 's morgens op den Odea bedroeg de lengte 45,5 

 duim; de bloem was nu geopend en de onderste helft van den steel vertoonde 

 sterke buigingen, zoodat het niet meer mogelijk was dien rechtuit te strek- 

 ken. Den volgenden dag, den lOden Juli, 's morgens ten 11 ure, had hij zijne 

 grootste lengte bereikt, die van 48 duim, en tevens waren de bochten van 

 het benedendeel nog toegenomen. {Americ. Journ. of Sc. a. Ai^ts. 1877. p. 243.) 



HG. 



Voeding van Drosera rotundifolia. — Sommige plantkundigen hebben na 

 het verschijnen van ch. darwin's Insectivorous Plants de noodzakelijkheid 

 of de waarde van eene voeding met dierlijke stoifen voor de genoemde plant 

 betwist, omdat darwin's proefnemingen die niet hadden kunnen bewijzen. 

 In de vergadering der Linnean Society van 17 Januari jl. heeft nu francis 

 DARWIN proefnemingen medegedeeld , waaruit schijnt te blijken , dat de met 



