38 WETENSCHAPPELIJK* BIJBLAD. 



den Trenton-kalk van de Trenton-falls , in den staat New- York , bij een 

 groot aantal trilobiten , meer dan 200 dergelijke aanhangsels gevonden en 

 onderzocht door c. d, v^talcott. Volgens hem zijn zij geen ware pooten,maar 

 half verkalkte bogen in de vliezen der buikvlakte, die tot bevestiging der bla- 

 derige aanhangsels of bladpooten dienden. In den regel worden de trilobiten , 

 die zulke aanhangsels vertoonen, in het gesteente op den rug liggend aange- 

 troffen, hetgeen het meer en meer waarschijnlijk maakt dat de triboliten met 

 de buikvlakte naar boven gekeerd zwommen, (N. Jahrb. f. Miner. , Geol, 

 n. Falaeontologie , 1877, p. 558, uit New- York State Mus. ofNat.Hist., 

 Deo. 1876.) hg. 



Het samengestelde oog der insekten. — Prof. grenacker te Rostock 

 heeft uit eenige onderzoekingen aan samengestelde oogen van verschillende in- 

 sekten besluiten afgeleid , die eeoigszins afwijken van de gewoonlijk daarvan ge- 

 geven voorstelling , en heeft deze medegedeeld in de Klinische Monatsblattern 

 für Augenheilkunde , Mei 1877. 



Vooreerst doet hij opmerken dat er zekere verschillen bestaan tusschen de 

 oogen van onderscheidene insekten , op grond waarvan hij deze onderscheidt 

 als acone, pseudocone en eucone. Deze verschillen zijn het gevolg van het al 

 of niet of onvolkomen samengroeien der cellen , waaruit zich de kristalkegels 

 vormen. Gewoonlijk zijn die cellen vier in getal. Acone oogen noemt hij de 

 zoodanige, waarin die samengroeiing tot een enkelen kegel in het geheel niet 

 tot stand komt. Muggen, oorwormen, sommige snuit- en bakkevers leveren 

 voorbeelden daarvan. Pseudocone oogen , d. i. de zoodanige waarin de samen- 

 groeiing der cellen tot kristalkegels onvolkomen is , vindt men bij Tahanus 

 en andere vliegen. Eucone oogen , d. i. met volvormde kristalkegels , komen 

 voor bij het groote meerendeel der overige insekten. 



Bij vergelijking der acone en pseudocone oogen met de bij vele insekten 

 bovendien voorkomende enkelvoudige oogen (ocelli , stemmata) of de enkelvou- 

 dige oogen der spinnen , blijkt dat de gezicht- of zenuwstaafjes , die zich on- 

 middellijk aan eiken kristalkegel aansluiten , geheel beantwoorden aan de re- 

 tinacellen der enkelvoudige oogen en dus elk aan een facet beantwoordend 

 segment van een samengesteld oog de daaraan toekomende retina heeft. Gr. 

 noemt daarom deze staafjes retinula. Morphulogisch beantwoordt derhalve elk 

 segment van het samengestelde oog aan een geheel enkelvoudig oog; het sa- 

 mengestelde oog is dan eene opeenhooping van vele enkelvoudige oogen, iets 

 dat trouwens reeds voorlang door anderen is aangenomen. 



Wat de physiologische verklaring van het zien door samengestelde oogen 



