WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 39 



betreft, sluit hij zich echter aan bij de bekende theorie van joh. muller, 

 namelijk die van het mozaikswijze (rausivische) zien , waarbij physiologisch elke 

 kristalkegel aan een afzonderlijk retina-deel en het geheele samengestelde oog » 

 wat de werking betreft , aan een enkel enkelvoudig oog beantwoordt, hg. 



De CagOts in Frankrijk en Spanje. — Tot aanvulling van het daarover 

 vroeger (Bijblad 1877 , bladz. 64) medegedeelde moge dienen, dat v. de rochas 

 inderdaad melding maakt van het veronderstelde ontbreken bij de cagots van 

 het oorlapje. Hij zegt evenwel dat de cagots volkomen den gewonen Béarnee- 

 schen of Biscaaischen type van schedelvorm , lichaamsbouw , huid- en haar- 

 kleur vertooneu , en dat het ontbreken van het oorlapje bij hen niet voorkomt , 

 of ten minste niet meer dan bij de overige bevolking. Overigens vermeldt 

 reeds ambroise pare dat bij de lepreusen de ooren rond zijn wegens atro- 

 phie van het oorlapje, palassou heeft in de vorige eeuw die bijzonderheid 

 nergens onder de cagots waargenomen. Ten aanzien van de lepra moet men 

 onderscheid maken tusschen de ware lepra der middeneeuwen en de leuce of 

 witte lepra. Deze is een soort van albinisme , die niet enkel afhangt van ge- 

 brek aan ontwikkeling van de kleurstof der haren en der huid, maar van 

 een dieper gezetelde ziekelijke aandoening, en zich van het gewone albinisme 

 onderscheidt door de vlasblonde kleur der haren, de blauwe kleur van den 

 oogappel, de rimpelige opperhuid, aanzwellingen der Ijmpathische klieren 

 en den onaangenamen reuk, dien de door die ziekte aangetasten verspreiden. 

 Die reuk gaf aan de Hollanders aanleiding om de lijders aan leuce, die zij 

 in de tropische gewesten in groot aantal aantroffen , kakkerlakken te noemen. 

 Van zulke lijders aan leuce nu acht de rochas de cagots afkomstig te zijn. 



D. L. 



ANTHROPOLOGIE. 



Tanden bij verschillende menschenrassen.. — De opmerking daarover van 

 den heer e. lambert, op bladz. 30 van dit Bijblad, herinnert mij aan eene 

 daarmede misschien in verband staande omstandigheid. De caries der snijtan- 

 den, gewoonlijk "wolf" genaamd, is o. a. in ons vaderland zeer menigvuldig; 

 zeker is het ook dat de voorbeschiktheid daartoe in vele familiën erfelijk 

 is. Nu schijnen vele nieuwere tandheelkundigen van oordeel te zijn , dat die 

 taudziekte het gevolg is van het bederf van mondslijm of voedseldeeltjes , die 

 tusschen de al te dicht bijeenstaande tanden blijven zitten en daartusschen 

 uit niet of moeielijk te verwijderen zijn , zoodat het vergrooten der tusschen- 



