WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 47 



of alleen van voren concaaf. Daar de procoelische type meer geschikt is voor 

 snellere beweging op het droge, mag men vermoeden dat hij in verband staat 

 met het verschijnen van zoogdieren in de tertiaire periode. Ook was de wapen- 

 rusting van de mesozoische krokodillen veel sterker dan die van hunne op- 

 volgers ; trouwens , zij hadden die noodig om zich te beschermen tegen de 

 ichthyosauri en andere vreeselijke sauriers, die met hen in 't water leefden, 

 terwijl de procoeliers door zulk een zwaar pantser in hunne beweging op het 

 land belemmerd zouden zijn geworden. Voorts gaf de meer achterwaartsche 

 plaatsing der gehemelte-neusgaten bij de tertiaire krokodillen dezen het 

 vermogen om een zoogdier onder water te houden zonder zelven nadeel te on- 

 dervinden. De korte voorste ledematen der mesozoische krokodillen maakten hun 

 het snelle zwemmen gemakkelijk, terwijl de grootere voorpooten van de latere 

 vormen meer geschikt zijn voor plaatsbeweging op het droge. {The Academy ^ 

 March 2, 1878, pag. 192). d. l. 



Visschen in het meer Nicaragua. — Reeds meer dan eens is in den loop 

 der laatste jaren gewag gemaakt van het vinden van soorten van dieren in 

 zoetwater-meeren , ver van de zee , waarvan de naaste verwanten zeedieren 

 zijn. Een geval van dien aard is onlangs weder door de heeren gill en 

 BHONSFORD aan de Philadelphische akademie van natuurwetenschappen mede- 

 gedeeld. In het meer van Nicaragua vonden zij, behalve echte zoetwatervis- 

 schen uit de familiën der Cichliden en der Characinen , ook een soort van 

 Megalops , een haai en een zaagvisch. Iets dergelijks was ook reeds waarge- 

 nomen in een zoetwatermeer op de Philippijnsche eilanden , waarin een honds- 

 haai en een zaagvisch gevonden zijn. Zulke gevallen schijnen tot voorzichtig- 

 heid te manen om niet dadelijk uit het vinden van fossilen , welke het naast 

 overeenkomen met tegenwoordig uitsluitend in de zee levende dieren , te be- 

 sluiten dat op de vindplaats eenmaal ook zee is geweest. Toch is de meest 

 waarschijnlijke verklaring van zulk een gemeenschappelijk voorkomen van zoet- 

 en zeewatervormen , dat meeren die eenmaal met de zee in verband stonden 

 en dus zout water bevatten , later , door allengsche verdwijning van de openin- 

 gen waardoor zij met de zee gemeenschap hadden , in zout water-meeren ver- 

 anderd zijn , en dat derhalve de schijnbare zeewatervormen de eenigszins ge- 

 wijzigde afstammelingen van ware zeedieren zijn. {Nature, 11 Oct. 1877. p. 505. 



HG, 



Een nieawe soort van walvisch. — Uit waarnemingen door de Amerikaansche 

 natuurkundigen cope en scammon, gedeeltelijk bevestigd door p. j. van beneden, 



