48, WETENSCHAPPELIJK 13TJBIAD. 



blijkt , dat op de westkust van Amerika een geheel eigendommelijke soort van 

 grooten walvisch leeft , die noch tot Balaenoptera noch tot Balaena kan ge- 

 bracht worden. De Amerikaansche visschers bestempelen hem met de namen 

 van Devil-fis/ij Gray-hach, Hard-head, Mussel-diggei' , RipsacJcCoPEheeit 

 daaraan eerst den naam Agaphelus glaucus, later dien van Rhachianestes 

 glauctis gegeven. Hij mist een rugvin , maar heeft korte , breede gladde baar- 

 den en een groeve ter weerszijde van de bovenkaken. Het meest in het oog- 

 vallend kenmerk is , dat de huid niet gelijkmatig zwart maar grijs gevlekt is. 

 Op de huid van den rug en de vinnen bevinden zich Cirripedien van een bij- 

 zondere soort en ook Cyamus , even als bij de Balaena mysticetus. Hij be- 

 reikt eene lengte van 40 tot 44 voet. Keeds is deze soort door de jacht , die 

 de Amerikaansche visschers er sedert eenige jaren op maken , in aantal zeer 

 verminderd. {Buil. de VAcad. de Bruxelles , 2 Février 1877.) 



HG. 



VERSCHEIDENHEDEN. 



Manganium in het bloed. — Richet heeft de hoeveelheid van manganium 

 in het bloed bepaald door groote hoeveelheden bloed tot asch te verbranden , 

 of door de organische bestanddeelen er van door chloor te vernielen , en dan 

 het manganium door den galvanischen stroom te precipiteeren. Hij vond een- 

 maal in 1 kilogram ossenbloed 2,5 milligr. NO^ en 584 ijzeroxyde; in een 

 ander geval 0,5 milligr. NO^ met 495 ijzeroxyde. Uit 250 kub. centim. 

 menschenbloed verkreeg hij eens een spoor van manganium, dat te klein was 

 om te worden bepaald , — een andermaal eene hoeveelheid , overeenkomende 

 met 3 milligr. per kilogram bloed. Hij meent dat dit pleit voor de meening 

 dat het in bloed gevonden manganium moet beschouwd worden als een toe- 

 vallig bestanddeel, afkomstig van het voedsel {Bulletin de V Académie de 

 médeccne, 1871, no. 46). d. l. 



