52 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



met kool , de eigenschappen van staal zou kunnen verkrijgen. Het blijkt daar- 

 uit dat dit volstrekt niet het geval is. Staal kan dus door vermenging met 

 nikkel niet worden verbeterd, ook niet wat de vatbaarheid voor roesten aan- 

 gaat, hetgeen boussingault nog door opzettelijk onderzoek heeft bewezen. 



LN. 



Geleidingsvermogen voor warmte. — Ayrton en perry , professors aan 

 de keizerlijke school voor ingenieurs te Tokio , Japan , hebben [Phüosophical 

 magazine V p. 241) een uitvoerige reeks van onderzoekingen en berekenin- 

 gen gepubliceerd , die zij met hulp van zes hunner japanneesche studenten 

 hebben verricht , aangaande het geleidingsvermogen van eene , zoo als altijd 

 de warmte , slecht geleidende steensoort. Op grond van een der vergelijkin- 

 gen in Fourier's classiek werk : Theorie de la chaleur, hebben zij die verkregen 

 door, met behulp van een thermo -elektrisch element, de temperatuur- verande- 

 ringen waar te nemen en te meten in het midden van een steenen bol, die, 

 na vooraf tot eene bepaalde temperatuur te zijn verhit, in een waterstroom 

 van steeds denzelfden warmtegraad werd gedompeld gehouden. Van alle be- 

 kende methoden schijnt ons de hunne het best geschikt om aan de onzeker- 

 heid, die tot nog toe aangaande het geleidingsverraogen van slechte geleiders 

 heeft geheerscht, een einde te maken of die althans zeer te verminderen. 



LN. 



SCHEIKUNDE. 



Kristallen van kalk , strontiaan en bary t. — Tot dusver kende men CaO , 

 SrO en BaO slechts in amorphen toestand. Het is aan Dr. g. brügelmann 

 gelukt , hen in gekristalliseerden toestand te verkrijgen door gloeiing hunner 

 salpeterzure zouten. Voor kalk kan men de gloeiing verrichten in een porce- 

 leinen smeltkroes. Voor strontiaan en baryt, die spoediger koolzuur en water 

 opnemen , is het noudig het salpeterzure zout in eene porceleineu kolf of re- 

 tort te brengen , die na de gloeiing stuk geslagen wordt , om de kristallen 

 te verzamelen die , nog warm zijnde , in een glazen buisje worden overgebracht. 

 Van alle drie de genoemde stoffen zijn de kristallen klein , zoodat hun ge- 

 daante alleen goed onder het mikroskoop kan herkend worden. Onder de 

 kalkkristallen zijn er echter die 1 millim. groot worden. De gedaante der 

 kristallen is bij alle drie de stoffen dezelfde , namelijk die van kuben en hexa- 

 ëders, behoorende tot het regulaire stelsel. (Ann d. Phys u. Chemie, 1877 

 N" 11 p. 466). HG. 



