74 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



siestelsels wel zelden gebruikt worden , wegens het gevaar voor de stelsels 

 zelve van onder de indompeling in olie allengs te lijden. hg. 



De mikrophoon. — Plaatsgebrek in de aflevering noopt mij , het voornaamste 

 van wat ik wensch te vermelden naar aanleiding van het medegedeelde aan 

 het slot van mijn stukje in de vorige, hier kort samengevat op te teekenen. 



Ik heb de daar beschreven proeven van blyth herhaald en in het alge- 

 meen bevestigd gevonden. In 't algemeen slechts, want het overbrengen van 

 — zelfs niet sterke — geluiden alleen geschiedde daardoor op geheel voldoende 

 wijze, dat van gearticuleerde klanken echter liet veel te wenschen over. Bij 

 den geringen tijd , dien ik aan deze proeven heb kunnen geven , bewijst dit 

 echter volstrekt niets tegen de mogelijkheid om door eene misschien geringe 

 verbetering in de inrichting ook in dit opzicht volkomen voldoende uitkom- 

 sten te verkrijgen. 



De oorzaak van het verschijnsel ligt mijns inziens in de door ampère , ook 

 door proeven , aangetoonde afstooting der elkaar rakende deelen van denzelfden 

 stroomleider , alléén of verbonden met de warmte, die op de aanrakingspun- 

 ten van twee geleiders door den stroom wordt ontwikkeld. Aan dezelfde oor- 

 zaak dus , die reeds voor jaren gore in staat stelde om een hollen koperen 

 bol , geplaatst op twee horizontale , concentrische , ringvormige geleiders , in 

 voortdurende rotatie te brengen door een stroom , die van den eenen geleider 

 door den bol naar den anderen werd geleid. 



Om zich hiervan te overtuigen heeft men niets anders te doen, dan twee 

 RYKEsche driestaafjes-mikrophonen (zie bladz. 271 der vorige aflevering) onder- 

 ling en met een vier- of zestal Leclanché-elementen te verbinden. Elk ge- 

 raas , elke trilling van eenige sterkte , die in den eenen mikrophoon wordt 

 opgewekt of daaraan medegedeeld , wordt dan door den tweeden duidelijk hoor- 

 baar, indien voor dezen laatsten slechts ook in zoover de inrichting van prof. 

 RYKE is gevolgd , dat de koolstaafjes geplaatst zijn op een der wanden van 

 eene holte, die hierbij nu als klankbodem dient. 



LN. 



Over den invloed der temperatnur bij het gemagnetiseerd worden van staal 



heeft GAUGAIN zeer belangrijke waarnemingen gepubliceerd (Journal de phy- 

 sique, VII p. 186). 



Wanneer een staalstaaf bij zeer hoogen warmtegraad — 400 " of 500 " C. — 

 wordt gemagnetiseerd , dan vermindert zich bij het verkoelen zijne magneet- 

 kracht , wordt geheel O en verandert dan van teeken , zoodat het uiteinde , 



