WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 75 



wat bij hooger warrategraad een noordpool vertoonde , bij verlaagden een zuid- 

 pool heeft en omgekeerd. Verhit men nu de staaf op nieuw, dan wordt de 

 omgekeerde, altijd zwakke, magnetiseering spoedig vernietigd en de oorspron- 

 kelijke komt weder te voorschijn. Zulke omkeeringen van het magnetisme kan 

 men in dezelfde staaf herhaalde malen achtereen teweegbrengen , zonder die 

 opnieuw te bekrachtigen. 



Het is GAUGAIN gelukt, dit schijnbaar abnormale verschijnsel op voldoende 

 wijze te verklaren. Die verklaring, met de proeven waarop zij steunt, kan 

 niet kortelijk worden weergegeven. Wij verwijzen dienaangaande dus liever 

 naar de aangegeven bron. ln. 



Polarisatie-reactie. — Lipmann heeft aan de Académie des Sciences^ in hare 

 zitting van 24 Juni 11. , eene mededeeling gedaan , waarvan het volgende het 

 belangrijkste is. 



Dompelt men in een geleidend vocht een koperdraad en gebruikt men dezen 

 als negatieve elektrode voor een zwakken stroom , dan zal die draad gepola- 

 riseerd worden , als er geen koperzout in het vocht is opgelost. Zij zal niet 

 worden gepolariseerd , als zulk een zout wel daarin voorhanden is , ook zelfs 

 voor niet meer dan '/^doo gedeelte, en terwijl andere metaalzouten daarin 

 wel aanwezig zijn. Zulk een geringe hoeveelheid koper kan men dus op deze 

 wijze , door het onderzoek naar de polarisatie , herkennen met behulp van een 

 gevoeligen dundradigen rheoskoop. Met een zilverdraad kan men langs den- 

 zelfden weg eene oplossing op de aanwezigheid van zilver onderzoeken. Naar 

 het schijnt is de reactie voor dit metaal nog gevoeliger dan voor koper. 



Het komt ons voor , dat deze zaak een nader onderzoek vereischt , vooral 

 ook omdat allerlei nevenomstandigheden en bijmengselen , zooals b.v. de aard 

 en de hoeveelheid van het in de oplossing aanwezige vrije zuur etc. op de 

 gevoeligheid der reactie zeker een grooten invloed moeten uitoefenen. 



ln. 



Omwinding der elektromagneten. — In dezelfde zitting der Académie deelde 

 BissoN mede, dat hij eene vermeerdering van 50"/;, in de draagkracht van een 

 elektro magneet had verkregen door de verschillende lagen der omwinding , in 

 plaats van ze op de gewone wijze heen en weder te winden , elkander steeds 

 in dezelfde richting te laten opvolgen , hetgeen hij verkreeg door het einde 

 van elke laag telkens in rechte lijn weer terug te voeren naar het uitgangs- 

 punt. Hij heeft deze uitkomst , na eenige proeven in 't klein , nog bevestigd 

 gezien in een staafelektromagneet van omstreeks 55 centimeters lang, waarop 640 



